Uitgeverij Edicola timmert de laatste jaren flink aan de weg met biografieën van oud-profvoetballers en -trainers. Leo Beenhakker, Huub Stevens, Rob Rensenbrink, Ulrich van Gobbel, Arie Haan, Piet de Visser en Ruben Schaken, allemaal kregen ze de ruimte van de uitgever om hun verhaal te vertellen. Het nieuwste boek gaat over Simon Tahamata, een van de bekendste Molukkers die ooit het Nederlands Elftal heeft gehaald. Dit alles opgeschreven door journalist Tonny van der Mee, die hem liefkozend Oom Simon noemt.

Het boek vertelt Simons verhaal van begin tot nu. Tahamata groeide op in Nederland, waar de leeftijdsgenoten van zijn ouders streden voor de Molukse zaak. Voor veel Molukkers is Tahamata een boegbeeld. Toen hij eind jaren zeventig het eerste elftal van Ajax haalde, werd hij een soort pleitbezorger voor diezelfde Molukse zaak. Tahamata was in die tijd voor alles te benaderen. “Ik kon geen nee zeggen”, zegt hij in deze biografie. De waardering vanuit de Molukse bevolking is groot, zo schrijft Van der Mee, die de voetballer een boegbeeld en de beste ambassadeur van de Molukse gemeenschap noemt. In de beginjaren van zijn carrière speelt Tahamata regelmatig in het Nederlands Elftal, alleen heeft hij de pech dat Nederland in die jaren weinig klaarspeelt, waardoor zijn Oranje-jaren vrij grijs zijn.

Begeleiding was er in die tijd amper. Tahamata laat blijken dat hij die begeleiding gemist heeft. Hij komt ook regelmatig wat naïef over. Na bijna tien jaar bij Ajax wordt hij getransfereerd naar Standard Luik. Tahamata zelf heeft hier geen enkele stem in, alles wordt beslist door het bestuur van Ajax. De voetballer wil helemaal niet weg, maar maakt wel een flinke financiële klapper. Waar Tahamata in België echter het bekendst mee wordt, is de omkoopaffaire van Standard Luik, waarvoor hij voor een halfjaar wordt geschorst. Feyenoord verlost hem uiteindelijk uit zijn lijden. Tijdens zijn afscheidswedstrijd bij de Rotterdammers krijgt Tahamata een rode kaart. Bij die afscheidswedstrijd, een reguliere wedstrijd in de competitie, zijn maar 5.000 toeschouwers aanwezig.

Tahamata voetbalt totdat hij er bij neervalt. Na Feyenoord speelt Tahamata nog tien jaar bij Beerschot en Germinal Ekeren in Antwerpen. Hij blijft tot aan het laatste fluitsignaal een gewaardeerde speler bij de clubs waarvoor hij uitkomt. Iedereen loopt met hem weg, omdat hij altijd benaderbaar is en zijn spel avontuurlijk is, iets wat de supporters bij alle clubs waarderen.

Afscheid nemen van de voetballerij zit er niet in. Een trainerschap is onvermijdelijk, eerst als jeugdtrainer en tegenwoordig is hij techniektrainer bij Ajax. Tahamata is streng doch rechtvaardig, bloedfanatiek en betrokken, een echte voetbalvader. Dit alles is terug te lezen in deze kleurrijke biografie.

Simon Tahamata, de kleine Dribbelaar
Tonny van der Mee
Uitgeverij Edicola
ISBN 9789492920249

Recensie: Robert Bugter
Foto header: Nationaal Archief/Fotocollectie Anefo, Publiek domein/Rob Bogaerts