Lees hier het eerste en tweede artikel in onze zoektocht naar Arno Wellerdieck, voormalig libero van onder meer FC Wageningen en Telstar en ooit begeerd door Ajax.

Sinds het publiceren van het eerste artikel over de zoektocht naar Arno Wellerdieck, vorige week zondag, ontplofte mijn mailbox en stroomden ook via de sociale media-kanalen van Staantribune reacties binnen. Talloze voetballiefhebbers haalden herinnering op aan Wellerdieck en over de indruk die de voormalig libero op hen heeft achtergelaten, terwijl anderen aangaven graag te helpen zoeken. Hieronder in chronologische volgorde het vervolg van onze zoektocht:

Maandag 9 juli, 9.07 uur

De lokale Wageningse krant Hoog en Laag heeft het artikel overgenomen en roept zijn lezers op mogelijke aanknopingspunten door te geven aan Staantribune. Enkele uren later doet FC De Bilt, de fusievereniging waar Wellerdieck ooit begon met voetballen, op haar website hetzelfde.

Maandag 9 juli, 21.50 uur

Guus van Holland, voormalig chef Sport van het NRC Handelsblad, heeft het artikel gelezen en belt op. Een kennis van Van Holland gaf via Facebook aan goed contact te hebben met Jon Wellerdieck. Een in Galesburg, Illinois wonende fysiotherapeut die een verleden heeft in Nederland én ook nog eens zeer muzikaal is. Maar het allerbelangrijkste: Jon zou de broer van Arno zijn.

Al sinds hun jeugd zijn Van Holland en Gerdo Hazelhekke, oud-speler van FC Wageningen, goede vrienden. Hazelhekke, die net als Jon in de Verenigde Staten woont, is daarnaast van begin af aan nauw betrokken bij de zoektocht naar Wellerdieck. We spreken af dat Hazelhekke de volgende avond contact opneemt met de muzikale broer van Arno.

Dinsdag 10 juli, 12.41 uur

Ik krijg van verschillende kanten informatie over Arno Wellerdieck en zijn mogelijke verblijfplaats. Maar ook over zaken, die niet zo relevant zijn. Zo verschijnt er in mijn mailbox een Excel-bestand, met alle recordtijden van de Utrechtse atletiekvereniging Hellas. Het draagt weliswaar niet bij aan onze zoektocht, maar ik lees onder meer dat Arno nog altijd 22e is op de 400 meter horden en 15e op het onderdeel speerwerpen. Ook broer Jon is veelvuldig in de lijst te vinden, onder meer op alle afstanden hordenlopen, de tienkamp en het kogelslingeren. Een sportieve familie dus. Maar ook op de atletiekbaan in Utrecht zijn de broers allang niet meer gesignaleerd.

Woensdag 11 juli, 5.45 uur

Gerdo Hazelhekke heeft dinsdagavond telefonisch contact gehad met Jon Wellerdieck, zo schrijft de voormalig Wageningen-spits in een mail. “Het was een zeer prettig gesprek. Jon heeft altijd goed contact gehouden met zijn broer, die tegenwoordig weer in Nederland woont. Maar ook Jon kan niet inschatten in hoeverre hij informatie over Arno mag verstrekken.”

Woensdag 11 juli, 15.03 uur

Vanwege het tijdsverschil met Florida, heb ik bijna iedere dag rond drieën telefonisch contact met Gerdo Hazelhekke. Een dag na het gesprek zijn ook bij Hazelhekke de herinneringen aan Arno en diens broer weer iets naar boven gekomen. “Toen ik zijn stem hoorde, zag ik hem zo weer voor me. Jon en de moeder van Arno waren er namelijk altijd bij, tijdens de thuiswedstrijden. Ze stonden na afloop dan in de catacomben van het stadion te wachten op hun broer en zoon. Net als Arno waren ze rustig in de omgang, maar zo vriendelijk.” Jon Wellerdieck heeft Gerdo het telefoonnummer van Arno gegeven en we spreken af dat zijn voormalig ploeggenoot hem woensdagavond belt.

Nu het contact met Arno Wellerdieck zo dichtbij is, wordt de ontrafeling steeds persoonlijker. Hoewel ik nog duizend vragen aan hem wil stellen, besef ik mij dat Wellerdieck waarschijnlijk niet voor niets veertig jaar uit de publiciteit is gebleven. En dat hij – als we zijn broer mogen geloven – in die periode een hoop tegenslagen heeft moeten verwerken.

Ondanks de drang naar een vervolgartikel, besluit ik in overleg met Guus van Holland, voorafgaand aan het telefoongesprek dat Gerdo Hazelhekke donderdagavond met hem zal voeren, dat de privacy van Arno centraal staat.

Donderdag 12 juli, 6.10 uur

Guus van Holland en ik ontvangen een nieuwe mail van Gerdo, met goed nieuws. Het is de oud-spits gelukt om Wellerdieck aan de lijn te krijgen en in het telefoongesprek “waarin de tijd stil leek te hebben gestaan” gaf de libero aan dat hij blij was dat Gerdo had gebeld. En veel belangrijker: dat het goed met hem gaat. De twee voormalig ploeggenoten besluiten af te spreken zodra Gerdo weer terug in Nederland is, begin augustus.

Vrijdag 13 juli, 10.23 uur

Omdat we richting het grote publiek nog niets naar buiten hebben gebracht over alle ontwikkelingen, blijven er mailtjes binnenstromen met tips en suggesties. Van een anoniem mailadres dat ons mogelijke adresgegevens stuurt, tot een ambtenaar die heimelijk meldt dat er in de periode tussen 1939 en 2016 geen Arno Wellerdieck is overleden. Voor even voel ik me Bob Woodward en Carl Bernstein.

Maandag 16 juli, 13.37 uur

De zoektocht is ten einde. Dankzij alle hulp is Arno Wellerdieck weer boven water, heeft hij een leuk gesprek gehad met zijn oud-teammakker Gerdo Hazelhekke en weten we dat het gelukkig goed met hem gaat. En toch knaagt er nog iets. Na lang aarzelen, besluit ik Arno zelf ook nog te bellen, met de vraag of we het laatste deel van de zoektocht – op zijn voorwaarden – mogen meedelen aan alle meelevende lezers.

Na twee weken in het verleden van de zeventiger te zijn gedoken, is de kans groot dat zo aan de andere kant van de lijn de stem van Arno Wellerdieck klinkt. In de luttele tellen dat mijn telefoon overgaat schieten de talloze gesprekken die ik gedurende deze zoektocht voerde door mijn hoofd. En hoe melodramatisch het ook klinkt, ik betrap mezelf erop dat ik vergeet te ademhalen. Dan, na een seconde of vier – die in mijn hoofd als uur duren – klinkt “Met Arno Wellerdieck” door de telefoon. De woorden voelen als de ontknoping van Wie Is De Mol? en het horen van mijn eindexamenuitslag in het kwadraat.

Ik verontschuldig me voor mijn zoektocht en geef aan met hoeveel warmte de voetbalwereld aan hem terugdenkt. De libero van weleer laat weten alle aandacht rondom zijn persoon merkwaardig te vinden, omdat hij weliswaar op zijn privacy is gesteld, maar in al die jaren absoluut geen verstoppertje heeft gespeeld. Komende donderdag ontmoet ik Arno Wellerdieck. En hoe dat gesprek ook zal lopen, ik kijk er bijzonder naar uit.