Voor Staantribune-lezer Jeroen Heijink kwam dit jaar een droom uit: een voetbalreis naar Argentinië. Met twee vrienden ging hij zes dagen naar het land van tango en fútbol. Hij zag zeven wedstrijden, onder meer van Boca Juniors en van River Plate. Deze week is het Argentinië Week op Staantribune.nl en in dat kader schreef Jeroen voor iedere dag een verhaal. Vandaag: El Superclasico, Boca Juniors – River Plate.

Heb jij ook wedstrijden bezocht in Argentinië of een ander verhaal over Argentijns voetbal, over wedstrijden, spelers, trainers of supporters? Stuur het dan naar info@staantribune.nl. De mooiste verhalen en foto’s plaatsen we op deze website.
boca-1
Eind februari 2016. Bij thuiskomst van de baas in huis gaat mijn hartslag sneller en schiet mijn bloeddruk omhoog. Mijn handen zijn wat vochtig. Ik sta zenuwachtig op en begroet mijn wederhelft kort. Ik schenk een glas droge witte wijn voor haar in en check of alle kaarsjes ng aan zijn. Ik vraag of we even in de woonkamer kunnen gaan zitten. Ik schakel de televisie in en de achtergrond van mijn laptop verschijnt in beeld. “Gaan we weer Bridget Jones Diary kijken?” Ik zwijg en dubbelklik op een icoontje. Nog geen twee seconden later begint het: de presentatie ‘Waarom ik graag naar Buenos Aires wil’. De volgende vier minuten volgen een opsomming aan argumenten, een filmpje van El Superclasico en ter afsluiting de voordelen voor het thuisfront. De presentatie eindigt met een sheet met een groot vraagteken en daaronder de zin of er nog vragen zijn. Het blijft daarna ijzig stil. Te lang stil.

Het zou een willekeurige zondag in april 2016 kunnen zijn. Maar dat is het bij lange na niet. Vandaag is de dag dat er zaken worden afgestreept en dromen worden waargemaakt, zodat we op ons sterfbed kunnen zeggen: “Dat hebben we toen maar mooi geflikt, of niet?” Vandaag is het Derby Day en niet zomaar een. Naast de Avellaneda derby in de avond bezoeken we vanmiddag El Superclasico. Ja, lees het nog maar eens: El Superclasico!

soccerfanshop.nl

boca-4
Sinds een paar seizoenen is het erg lastig om aan kaarten te komen voor Boca Juniors. Je dient member te zijn, iemand te kennen die member is óf veel geld neer te leggen bij een van de ticketbureaus. Voor vertrek naar Argentinië konden we kiezen uit aanbiedingen die varieerden van 450 tot 700 euro. En dan kun je plaatsnemen in een speciaal toeristenvak op de bovenste ring. We wilden echter niet meteen toehappen en kijken wat er ter plaatse nog mogelijk was. Uiteindelijk kwamen we in contact met een hostel die kaarten kon regelen voor een schamele 200 euro per persoon, inclusief busrit naar het stadion. Hoewel ik 450 euro waarschijnlijk ook zou hebben betaald, was dat toch wel een ‘meevaller’.
boca-3
In verband met de drukte in en rondom het stadion vertrokken we erg vroeg, ruim vier uur voor de wedstrijd. De bus zit vol met toeristen, uit Engeland, Scandinavië, Duitsland en Nederland. Er zaten drie Argentijnen in de bus: de chauffeur, de man die ons ging droppen en zijn hulpje die shirtjes van Boca probeerde te slijten. Uiteraard voor ‘a special price’. Ik trapte er niet in, want ik had het uitshirt op het oog en bovendien gingen we direct na de wedstrijd door naar Racing Club – Independiente. Ik wilde liever heelhuids weer thuiskomen. De reden van het vroeger vertrek was dat iedereen een goed plekje in het stadion wilde bemachtigen. Dat vond ik vreemd. Waarom zou je vroeg vertrekken als er toch al een vak is geregeld?
boca-2
Na een ritje met een prachtige oude schoolbus kwamen we aan in de wijk La Boca, op zo’n tien minuten lopen naar het stadion. Overal liepen mensen, allemaal in het blauw-geel gekleed. Er kwamen bussen afgeladen met mensen voorbij, hangend uit het raam, schreeuwend en zwaaiend met vlaggen. Bij de vele ‘eetstandjes’ stonden mensen te eten en te drinken. Toen we een paar dagen geleden rond het stadion liepen, waren we al onder de indruk, maar nu is het nog veel mooier. Een rauwe wijk waar La Bombonera bovenuit steektDe weg naar het stadion heeft een aantal controlepunten waar je wordt gecontroleerd en gefouilleerd. Na de controle was het nog steeds druk. Mensen stonden al in de rij om naar binnen te mogen. Eenmaal aangekomen in het vak bleek dat we helemaal niet op de hoogste ring zaten. De man in de bus had al een opmerking gemaakt dat we op de tribune bij de grote jongens van La 12 zouden staan, maar ik verklaarde hem al voor loco. Maar de beste man bleek geen woord gelogen: we gingen El Superclasico kijken op de popular en wel achter de goal op de eerste ring.

boca-8
We zochten een eigen plekje om alles goed te kunnen overzien. De wedstrijd begon pas over drie uur, maar het stadion zat nu al goed vol en om mij heen had iedereen iets in de clubkleuren van Boca aan. Zoals bij alle topwedstrijden waren er ook vandaag helaas geen uitsupporters. Ik bespeurde een aantal rode strepen op mijn trainingsjack, dat om mijn middel was gewikkeld,  en besloot deze snel handig weg te werken. We stonden dicht bij de opblaasbare spelerstunnel. Een aantal jaren geleden, tijdens een wedstrijd voor de Copa Libertadores tussen de twee grootmachten, ging het mis. Een supporter schoot traangas in de spelerstunnel via het hek waar wij nu nog geen drie meter vandaan stonden. Aan onze linkerzijde zagen we de befaamde tribune van La Bombonera. Een fascinerend gezicht. Een flat als tribune en volgehangen met spandoeken. Toen de scheidsrechters het veld betraden, volgde een striemend fluitconcert. Ook viel het op – en niet alleen bij deze wedstrijd – dat de spelers geen warming-up hielden op het veld. Ik stonden drie tot vier rijen vanaf het veld en zag verschillende type supporters: jonge gasten, oude mannetjes en vrouwen.

boca-11
En toen was het zover. De spelerstunnel werd opgeblazen en de spelers kwamen het veld op. In het midden van het vak klommen gasten hoog het hek in. Sommigen hadden een wit kleed aan en hingen een spandoek op bovenin in het hek. Deze ‘degradatiespoken’ zijn een verwijzing naar de degradatie van River Plate een aantal jaren geleden. Ook klom een jonge vrouw hoog het hek in. Een man frommelde zijn riem los en toonde technisch vernuft door deze zo aan het hek te bevestigen, dat de riemde diende als zitje en hij het hek niet af hoefde. Een vriend van hem was waarschijnlijk een dag eerder naar de nagelstyliste geweest en wilde zijn nagels niet beschadigen. Hij wikkelde twee paar sokken om zijn handen en nam ook plaats in het hek.
boca-6
Achter mij was het inmiddels zo vol geworden, dat mensen besloten via een plexiwand omhoog te klimmen en een rij hoger plaats te nemen. Toen een corpulent mannetje dat bijna niet redde, klonk er gelach en gejuich. Na poging drie gaf hij het op en een kort fluitconcert volgde.
boca-9
De sfeer was geweldig. Het lawaai was oorverdovend en ik wist af en toe niet waar ik moest kijken. De wedstrijd zelf was vooral keihard, wat vroeg leidde tot een rode kaart. Een kaart waar ik pas achteraf achterkwam bij de samenvatting. Ook hier weer weinig goed voetbal, al was het wel fantastisch om een jongen als Tévez te zien voetballen in een van de grootste wedstrijden ter wereld. Ondanks dat het elf tegen tien was, eindigde de wedstrijd in 0-0.

Veel tijd om na te genieten hadden we niet, want we moesten snel een taxi pakken voor de volgende wedstrijd: Racing Club – Independiente. Die begon 45 minuten later. Maar daarover morgen meer. El Superclasico in La Bombonera. Nu kan ik sterven.

boca-10