Voor Staantribune-lezer Jeroen Heijink kwam dit jaar een droom uit: een voetbalreis naar Argentinië. Met twee vrienden ging hij zes dagen naar het land van tango en fútbol. Hij zag zeven wedstrijden, onder meer van Boca Juniors en van River Plate. Deze week is het Argentinië Week op Staantribune.nl en in dat kader schreef Jeroen voor iedere dag een verhaal. Gisteren River Plate, vandaag is het de beurt aan Velez Sarsfield.

Heb jij ook wedstrijden bezocht in Argentinië of een ander verhaal over Argentijns voetbal, over wedstrijden, spelers, trainers of supporters? Stuur het dan naar info@staantribune.nl. De mooiste verhalen en foto’s plaatsen we op deze website.

velez-8

Ik heb een voorliefde voor voetbalshirts. Uiteraard mooie, maar ook aparte shirts. Wat mooi is, en wat niet, verschilt per persoon. Maar voor mij is er geen discussie mogelijk: het shirt van het Argentijnse nationale elftal is een van de mooiste tricots. Clubs in Argentinië hebben patent op mooie shirts. Zo hebben River Plate en Independiente schitterende tenues met een diagonale baan, Boca heeft het blauw-gele shirt met horizontale baan en het ‘Argentinië’-shirt van Racing Club is ook zeer fraai. Argentinië is voor mij als verzamelaar dan ook een walhalla.

Onze tweede dag in Buenos Aires was de eerste speeldag van het Rivalry weekend. Op deze vrijdag was de keuze gevallen op Velez Sarsfield – Argentinos Juniors. Deze wedstrijd staat niet echt bekend als een traditionele derby, maar beide stadions liggen nog geen zes kilometer van elkaar af. ‘El Fortín’ speelt sinds de jaren dertig met een mooi ‘V’ op het shirt (zie hierboven) en – naast het feit dat Argentinos Juniors de eerste club van Diego Maradona was – spelen zij zo nu en dan ook met een diagonale baan op het shirt. Ik had me voorgenomen om sowieso een shirt van de thuisploeg te kopen. 
velez-3
Omdat de wedstrijd pas ’s avonds was, had ik het idee geopperd om een tip van journalist Sjoerd Mossou op te volgen: ga naar de wijk San Telmo, zoek een oud overdekt markthalletje en vind een klein winkeltje op een hoek. Hij had hier veel geld uitgegeven voor een te mooi shirt. Als verzamelaar moest ik daar dus naar toe. San Telmo is overigens de oudste wijk van Buenos Aires met veel koloniale gebouwen en waar de tango het levenslicht zag. Maar de tango-pleintjes lieten we voor wat het was en we gingen op zoek naar het overdekte markthalletje. Struinend door de wijk zagen we mooie oude stadsbussen, terwijl we veel antiekwinkeltjes passeerden. Uiteindelijk stonden we oog in oog met een groot beeld in de kleuren van Boca Juniors en dat bleek zowaar bij de ingang te zijn die we zochten.
velez-1
De hal was vervallen en niet groot. Het winkeltje was gauw gevonden. Een handgeschreven papiertje waarschuwde ons dat we onder geen beding de shirts mochten aanraken. Enigszins onder de indruk van de waarschuwing besloten we eerst rond te neuzen in dit paradijs. Naast afbeeldingen en postzegels van Mussolini herbergde dit winkeltje shirtjes van alle decennia. Katoenen varianten, de oversized varianten uit de jaren negentig, alles. Ik maakte echter de slechtste zet van deze week. Omdat de eigenaar in gesprek was en dit leek te blijven, gaf ik het signaal om te gaan met als opmerking: “We gaan wel een keer terug.” Je raadt het al: San Telmo hebben we niet meer gezien.
velez-5
De weken voorafgaand aan deze trip hadden we hier en daar al geïnformeerd naar kaarten voor El Superclasico Boca – River. Er werd steeds verwezen naar ticketbureaus die kaarten voor minimaal 450 euro konden regelen. Ik denk dat we dat bedrag uiteindelijk wel betaald zouden hebben omdat we immers niet elk jaar in Argentinië zijn. Maar inmiddels hadden we contact gelegd met een hostel die kaarten voor tweehonderd euro aanbood. Nog steeds niet goedkoop, maar vergeleken met de andere prijzen vond ik dat eigenlijk een koopje. Een van de jongens twijfelde nog, aangezien we die dag ook al naar Racing Club – Independiente zouden gaan.

Om de gedachten even te laten bezinken, besloten we naar La Boca te gaan, de kleurrijke wijk van La Bombonera en Boca Juniors. La Boca is een wijk met een sterke Europese invloed. Niet raar, aangezien er veel Italiaanse roots in deze wijk liggen. Na een rondje langs toeristische trekpleisters liepen we richting La Bombonera. Onderweg kwamen we nog een bekend trapveldje tegen en eenmaal aangekomen bij het stadion vielen onze monden open. Na El Monumental stonden we nu nog geen vijf meter van ‘De Chocoladedoos’. De wijk en het stadion waren uiteraard blauw-geel gekleurd. We herkenden de aparte tribune aan de lange zijde die lijkt op een flat, zagen mooie muurschilderijen en konden door een ingang een goede blik werpen in het stadion. Niet veel later was persoon nummer drie dan ook om.
velez-7
Het werd tijd om richting de wijk Liniers te gaan, waar Velez Sarsfield is gehuisvest. Omdat we nog geen kaarten hadden, besloten we op tijd naar het stadion te gaan. Ik kende het stadion nog uit de tijd van Eurosport. Vooral de grote volle, steile tribunes vond ik op televisie altijd prachtig. Eenmaal aangekomen in de wijk viel de grote aanwezigheid van observerende politie op. We staken een spoor over en liepen door een lange, donkere verlaten straat richting Estadio José Amalfitani. Bij de kaartloketten besloten we, in tegenstelling tot een dag eerder, nu wel plaats te nemen op de popular, de tribune achter de goal. Een kaartje kostte ons als invitado zo’n negen euro. Na een rondje door de wijk werd het langzaam drukker rondom het stadion. Het stadion heeft een capaciteit van bijna 50.000 mensen en grote namen als Kiss, Guns ’n Roses en Queen hebben er concerten gegeven.
velez-2
De hoofdingang van dit stadion leek vrij nieuw, wat ik jammer vond en niet zo passend bij de omgeving. Maar toen we de hoek omgingen naar onze ingang, zagen we het zoals we ’t graag willen zien: grote lichtmasten, betonnen tribunes en graffiti op de muren. We namen plaats op de staantribune achter de goal. Een groot hekwerk scheidde ons van het veld en ook hier sierden de grote linten in de clubkleuren de tribunes. De tribune op de lange zijde is immens, zagen we. Onder begeleiding van trommels en trompetten kwamen de grote jongens binnen, die plaatsnamen op de beste plekken. Het respect van de omstanders was duidelijk zichtbaar. Het stadion was helaas bij lange na niet gevuld, wat ook gold voor het uitvak. Achter de goal zat het wel goed vol. Net als een dag eerder viel het ons op dat er veel vrouwen en kleine kinderen bij de wedstrijd aanwezig waren. Allemaal fanatiek zingend en gebarend op de liederen. Ik ontdekte er een bepaalde structuur in. Mensen veerden – zonder de grond los te laten – zachtjes door de benen, staken op hetzelfde ritme de arm in de lucht en bewogen hun pols vervolgens soepel heen en weer. Toen ik dat zelf stiekem probeerde te doen, vond ik dat er niet uitzien. De deuntjes van de liederen waren mooi, maar de teksten waren grotendeels onverstaanbaar, hoewel we voor een aantal woorden geen Google Translate nodig hadden.

velez-4
Hoewel Velez Sarsfield veel sterker was, leek de wedstrijd af te stevenen op een doelpuntloos gelijkspel. Maar in de slotminuten maakte de thuisploeg toch nog het winnende doelpunt, wat zorgde voor ongekende vreugdetaferelen bij de aanwezige supporters. Niet veel later floot de scheidsrechter af en kon ik zeggen dat ik Velez Sarsfield, dat ik altijd had gezien op Eurosport, eindelijk had afgestreept. En uiteraard is het prachtige shirt met de ‘V’ netjes in de koffer gegaan.

velez-6