Los dos Escobars behoort tot de allerbeste documentaires over voetbal. Regisseurs Michael en Jeff Zimbalist leverden in 2010 een meesterwerk af. De door drugsgeld besmeurde voetbalwereld van Colombia is één verhaallijn in de documentaire. Een andere is de opleving van het nationale team van Colombia, vermengd met politieke machtspelletjes van Pablo Escobar. Andrés Escobar is een andere hoofdrolspeler waar de makers niet omheen konden.

Hoe zat het ook alweer? Andrés Escobar was begin jaren negentig de verdediger van het nationale team van Colombia en van Athlético Nacional uit Medellín. Pablo Escobar was de meedogenloze drugsbaron. Ze waren geen directe familie. De banden tussen de spelers uit het nationale elftal en Pablo Escobar waren nauw. Regelmatig speelden zij trainingspartijtjes op het grondgebied van de drugsbaron, in de omgeving van zijn stad Medellín.


Andrés wordt in de documentaire neergezet als de man van ‘good sportsmenship’. Hij was een van de weinige spelers van het Colombiaanse elftal die openlijk zijn twijfels had over het opdraven voor Pablo. Hij voelde dat de spelers werden gebruikt. Drugsgeld werd witgewassen via zijn werkgever. Pablo creëerde een situatie waarin de spelers afhankelijk werden van zijn activiteiten. Gewetensvol als hij was, voelde Andrés dit aan. In de documentaire verwoorden zijn zus en ex-vrouw zijn gedachten uit die tijd.

Vandaag is de dag dat Andrés Escobar vijftig jaar zou zijn geworden. Maar zijn leven verliep niet op de manier zoals hij het destijds voor zich zag. In 1994 werd het namelijk abrupt beëindigd. Wraakzuchtige drugscriminelen schoten de voetballer dood. Zo’n twee weken voor zijn dood scoorde hij tijdens het WK het meest beladen eigen doelpunt ooit. In Amerika gleed hij tijdens de tweede poulewedstrijd tegen het gastland de bal achter zijn keeper. Het eigen doelpunt betekende de tweede nederlaag op rij in de poulefase en de WK-droom van de Colombianen spatte uiteen.

Op het moment dat Andrés werd doodgeschoten, was Pablo Escobar al een half jaar overleden. Een klopjacht van de politie werd hem fataal. Met de dood van Pablo overleed ook de beschermengel van de spelers uit de nationale ploeg. Rivaliserende drugskartels vonden voetbal minder belangrijk. De kartels hadden veel geld ingezet op de wedstrijden van het nationale team. Als sneeuw voor de zon verdween dit geld door het eigen doelpunt van Andrés.

Op 2 juli 1994 werd Andrés Escobar het leven ontnomen. Een woordenwisseling met woedende drugsjongens mondde uit in een schietpartij en kogels beroofden hem van zijn leven, familie, carrière en zijn gedroomde transfer naar AC Milan. De overgang was al rond, maar Marco van Basten en Paolo Maldini hebben hem nooit kunnen verwelkomen.

Rest in peace, Andrés.