In de vinckwereld is een extremofiel iemand die allerlei uitersten opzoekt. Bijvoorbeeld: de meest noordelijke, oostelijke, zuidelijke en westelijke club van het land. Afgelopen weekend volbracht ik dat in Schotland met een bezoek aan Buchanhaven Hearts.

Het Schotse viertal bestaat uit Campbeltown Pupils in het westen, Wick Academy in het noorden, Buchanhaven Hearts in het oosten en ten slotte St. Cuthbert Wanderers in het zuiden. Voor mij stond oost nog als enige open en dat is niet de makkelijkste.

Buchanhaven Hearts speelt namelijk in Peterhead, een grimmige vissersplaats met een bedenkelijke reputatie. Daarnaast is Raemoss Park niet het aantrekkelijkste stadion. De ground heeft twee standaardtribunes en een reling langs het veld. FC Bal op ’t Dak heeft een aantrekkelijker sportpark.

Buchanhaven Hearts – Largs Thistle

Geen normaal mens die daar drie uur heen en drie uur terug voor in de auto gaat zitten. Gelukkig zit er bij ons vinckers allemaal een steekje los en zit ik op een zondagmorgen in de auto richting het einde van de wereld. Maar ik ben niet alleen. Evie zit namelijk op de achterbank in haar kinderstoel. Sinds een week werkt Kirsty op zondag, dus moet ik Evie entertainen en dat is niet moeilijk, want wat is er leuker voor een baby dan Buchanhaven Hearts – Largs Thistle in de halve finale van de Communities Cup?

Maar voordat we naar de wedstrijd gaan, trakteer ik haar eerst op nog een ander hoogtepunt in Peterhead: de pedogevangenis. Peterhead Prison werd in 1888 geopend en was de meest beruchte gevangenis van het land, totdat het werd gesloten in 2013.

Peterhead Prison

De Goelag van Schotland werd Peterhead Prison ook wel genoemd. De cellen waren Spartaans en velen hadden geen eigen toilet. Ook was er geen elektriciteit voor de gevangenen en moesten ze tot diep in de twintigste eeuw met een kaars de boel in hun cel verlichten.

De gevangenis werd ooit geopend om goedkope arbeidskrachten te hebben om de haven van Peterhead aan te leggen. Dat was loodzwaar werk, waarbij rotsblokken uit een steengroeve werden gehakt en naar de haven gebracht.

Conflicten

Later werden veel bendeleden uit Glasgow in Peterhead opgesloten met het idee om ze zo ver mogelijk van hun thuisbasis te krijgen. Het probleem was dat er rivaliserende bendes bij elkaar zaten en onderlinge conflicten werden in de gevangenis verder uitgevochten.

Maar het meest berucht was Peterhead vanwege de vele pedofielen en verkrachters die er werden opgesloten. Dat was bewust gedaan, omdat deze gevangenen laag in aanzien staan bij hun medemisdadigers en het in Peterhead een stuk veiliger voor ze was. Nadeel was dat ze aan het einde van de wereld zaten en dat lastig te bereiken was voor bezoekers, maar over het algemeen wordt bij pedofielen de deur niet platgelopen.

Opstand

Peterhead Prison is in Schotland ook berucht vanwege een gevangenenopstand. In 1987 werd de gevangenis overgenomen en bewakers in gijzeling genomen. De SAS werd ingezet, waarop de gevangenen snel de bewakers gevangenenkleding aantrokken, zodat ze niet wisten wie nu gijzelaar en gijzelnemer waren. Uiteindelijk lukte het de SAS met een verrassingsaanval om de gevangenis weer in handen te krijgen.

In 2013 werd Peterhead Prison na 125 jaar gesloten en drie jaar later werd het een museum. Dat ga ik met Evie bezoeken. De curator van het museum heeft een goed gevoel voor humor, want de poppen die her en der te zien zijn lijken ook op pedofielen. Evie vindt het allemaal heel gezellig en zwaait naar de griezels. Na twee uur hebben we alles gezien. Een aanrader om eens te bezoeken, ware het niet dat het na komend weekend voorlopig gesloten is.

Raemoss Park

Nadat Evie haar fles heeft gehad en haar luier is verschoond, is het tijd om naar Raemoss Park te gaan. Het is dat de zon schijnt, want anders had ik het gevoel in Norilsk te zijn beland. Alles in deze wijk is grauw en grijs.

Ieder huis is ingesmeerd met een flink laag grijs grindbeton tegen de regen en de wind. Gelukkig is het straatje pal tegenover de ground net iets aantrekkelijker door het gebruik van graniet, maar nog altijd is er weinig kleur te bekennen.

Communities Cup

Voor Buchanhaven Hearts is dit de grootste wedstrijd in 118 jaar. Nooit kwam de club zo ver in de Communities Cup, het belangrijkste bekertoernooi in de non-League. Tot vorig jaar heette het de Junior Cup en streden clubs uit het westen, oosten en noorden tegen elkaar om de beker.

Het noorden is met afstand de zwakste regio, want de laatste keer dat een noordelijke club de halve finale bereikte was in 1964. In de 140 jaar dat dit toernooi bestaat, wonnen slechts twee noordelijke clubs deze beker. Buchanhaven Hearts kan de derde worden.

Een dozijn stewards

Normaal gesproken komen hier een mannetje of tachtig kijken, maar vandaag is het Couckenbak. Alle 650 kaarten zijn verkocht en daardoor is er lichte paniek. Buchanhaven Hearts heeft een dozijn stewards ingehuurd om het allemaal in goede banen te lijden, want iedere vrijwilliger is vandaag nodig voor andere zaken en kan geen politieagent spelen.

Ook de catering is uitbesteed door de club. Voor de ingang staan een hamburgerkraam waar schoenzolen met verbrande uien worden verkocht, een ijscowagen en een hippe koffiebar. Dat laatste vertrouwen de locals niet. “What the fuck is an ube matcha latte?” zegt een supporter. Het antwoord daarop moeten zijn medefans hem schuldig blijven.

Verweerde koppen

Langs de lijn staan veel mannen met verweerde koppen. Het leven op zee met zon en wind is even wat zwaarder dan een laffe kantoorbaan. Iedereen hier is zeer behulpzaam. Als ik met de kinderwagen niet makkelijk over een verhoging kan, staan er meteen vier man klaar die mij willen helpen. Evie voelt zich als een prinses.

Duncan Mackay is er vandaag ook, een Schotse groundhopper die ik een keer eerder heb ontmoet. Dat was toevallig bij Campeltown Pupils, de meest westelijke club van Schotland. “Toeval is logisch”, zei Johan Cruijff ooit en dat blijkt maar weer eens. Voor hem is dit ook de eerste keer bij Buchanhaven Hearts.

Grote favoriet

Vooraf is Largs Thistle de grote favoriet. De verwachting is dat het hier makkelijk gaat winnen en dat de terugwedstrijd in Largs een formaliteit is. Maar Buchanhaven Hearts heeft een grote medestander en dat is de wind. Peterhead is een tochthol, waar het altijd hard waait en zo ook vandaag. Windkracht 5 maakt het lastig om lange en hoge ballen te spelen.

Bij Buchanhaven Hearts proberen ze zoveel mogelijk te profiteren van de rugwind in de eerste helft. De doelman van Largs Thistle denkt dat de bal een hete kroket is, laat ‘m vallen en het staat 1-0. Wat Largs Thistle ook probeert, een gelijkmaker voor de rust zit er niet meer in.

Extra vernedering

In de tweede helft hebben de bezoekers de wind mee, maar het is uitgerekend de thuisploeg die een strafschop krijgt. Ineens laat Buchanhaven Hearts hun bescheidenheid varen. De doelman gaat de penalty nemen als extra vernedering. Uiteraard gaat die mis en maakt Largs Thistle nog de 1-1. Waarschijnlijk dus weer geen ploeg uit het noorden in de finale.

Evie maakt het niet veel uit wie er wint. Iedere keer als er spelers haar kant opkomen, zwaait ze. Over twee weken is de terugwedstrijd en die valt ook op een zondag. Op dezelfde dag worden de derby’s van Edinburgh en Dundee gespeeld, maar ik denk dat Evie het leuker vindt om naar Largs Thistle te gaan, want dan kan ze weer naar spelers zwaaien.