Een maand lang iedere dag een voetbalwedstrijd kijken in het stadion, dat was het doel van Thomas Rensen in 2011. Hij pakte de trein en reisde Europa rond. In totaal zag hij zelfs 32 wedstrijden in 18 landen. Voor Staantribune blikt hij in deze speciale Groundhopmaand de hele maand iedere dag terug op een van de meest unieke voetbaltrips ooit.

Vyle-Tharoul – Spa 3-3

31 dagen achter elkaar reizen en voetbal kijken is behoorlijk hectisch. Zeer leuk, maar toch wel hectisch. Vandaag een stukje uit mijn boek 31Matches, waarin ik heb geprobeerd te beschrijven wat ik meemaak en hoe ik dat ervaar.

Iedere ochtend schrik ik wakker met drie gedachten. In chronologische volgorde. Waar ben ik? Hoe laat is het? Hoe laat gaat mijn trein? Je moet je bedenken dat ik iedere ochtend in een ander bed wakker word dan de ochtend daarvoor. Tot nu toe in Lier, Bangor, Aken, ergens in Denemarken, Stockholm, Kopenhagen en nu Dresden.

Het duurt altijd een halve minuut voordat ik me realiseer waar ik ben. Vooral in Aken had ik een onrustig nachtje … Ik moest namelijk om 5.00 uur op en wilde me niet verslapen. Ik heb nog weleens de neiging zonder dat ik het door heb mijn alarm van de telefoon uit te schakelen en lekker door te slapen, zeker als het midden in de nacht is. Het komt daarom deze reis nogal eens voor dat ik om 4.00 uur wakker schrik met het gevoel dat ik me verslapen heb, terwijl ik nog uren slaap voor de boeg heb.

Maar dan, in Dresden is het écht zover. Ik heb me verslapen! Gelukkig niet met uren, maar, hoe ironisch, precies tot het moment dat de trein vertrekt waar ik in zou moeten zitten. Mijn hostel ligt zo dicht bij het station en nog mis ik mijn trein. En dat terwijl ik vandaag van Oost- Duitsland naar diep in de Ardennen moet reizen, een behoorlijke trip. Maar zoals zo vaak deze trip heb ik relatief mazzel. Op veel dagen tijdens mijn reis, bijvoorbeeld toen in Aken, moet ik echt die trein hebben om de wedstrijd nog te halen. Maar nu gaf de gemiste trein veruit de beste verbinding, zonder veel overstappen.

Ik heb ondanks het te late wakker worden (en dat was om 6.00 uur ’s ochtends, het valt dus wel mee met verslapen), nog een alternatief. Maar dan mag er niets meer fout gaan vandaag. Want dit alternatief kent vele overstappen (vier om precies te zijn) waarvan twee aansluitingen die maar een paar minuten wachttijd kennen. Dus reis ik vandaag via Leipzig en Frankfurt naar de Ardennen. En lukt het precies. Zelfs als de overstaptijd maar drie minuten is, red ik mijn volgende trein. Uiteindelijk kom ik (zoals heel vaak deze trip) in Luik terecht (daar is ook de foto bij dit artikel genomen), waar ik de stoptrein naar Huy pak. Van daaruit moet ik een bus hebben naar Vyle-Tharoul, het kleinste plaatsje deze reis waar ik een wedstrijd zie.

Meer lezen over mijn trip? Op Staantribune blik ik nog de hele maand ‘real time’ terug op mijn reis. Maar natuurlijk kan ik hier niet al mijn verhalen kwijt. Wil je alles lezen? Over waarom ik deze lage wedstrijd in België heb gekozen? Wat ik vergeet te doen op het sportcomplex en er zelfs voor omdraai? En hoe ik in gesprek raak met wat Franstalige wisselspelers? Dan kan je (alleen deze maand) mijn boek 31Matches digitaal aanschaffen. Vraag het aan door dit formulier in te vullen: https://forms.gle/ue6A6FEgG4NDRG259

Lees ook de blogs over de andere dagen tot nu toe:

Dag 1: Engeland U17 – Spain U17
Dag 2: Bangor City – Prestatyn Town
Dag 3: West Ham United – Manchester United
Dag 4: Hertha BSC & VfL Wolfsburg
Dag 5: Djurgardens – AIK Solna
Dag 6: BK Skjold – BGA
Dag 7: Dynamo Dresden – Rot-Weiss Erfurt