Een maand lang iedere dag een voetbalwedstrijd kijken in het stadion, dat was het doel van Thomas Rensen in 2011. Hij pakte de trein en reisde Europa rond. In totaal zag hij zelfs 32 wedstrijden in 18 landen. Voor Staantribune blikt hij nog één keer terug op een van de meest unieke voetbaltrips ooit.

Hertha BSC – Paderborn 2-0
VfL Wolfsburg – Eintracht Frankfurt 1-1

Deze dag is een van de meest bijzondere van mijn hele voetbaltrip. Het is namelijk de dag dat een dubbel mogelijk is. Ik weet het, in groundhopwereld is een dubbel niet zo bijzonder, maar tijdens zo’n enorme voetbalreis wel. Ik zit per dag uren in de trein op weg naar een volgend land, dan is het niet altijd mogelijk om twee wedstrijden te zien. Vandaag doe ik dat wel, zodat ik altijd een wedstrijd achter de hand heb. Mijn project heet 31Matches en ik wil niet dat ik maar 30 wedstrijden zie deze maand. Hieronder een stukje uit mijn boek over de reis tussen beide stadions.

Opnieuw (net zoals in Londen, lees mijn verhaal over dag drie) verlaat ik een paar minuten voor tijd mijn stoel van het stadion. De race tegen de klok gaat beginnen. Ben ik op tijd in het stadion 150 kilometer verderop om de aftrap daar mee te maken? Ik heb ongeveer twee uur.

15.15 uur: Ik verlaat het stadion, precies op het moment dat het aantal minuten blessuretijd wordt aangegeven. In tegenstelling tot in Londen (was dat echt pas gisteren, het voelt al een eeuwigheid geleden), mis ik geen doelpunt hier. Ik loop voor de meute uit, naar het metrostation Olympia-Stadion.

15.30 uur: De metro komt het station binnenrijden. In een paar minuten brengt die me naar Berlin Spandau. In een van de kluisjes ligt mijn backpack veilig opgeborgen, zodat ik die niet naar het stadion hoefde mee te slepen. Alsof ik die tas ooit mee naar binnen zou krijgen, met de controle aan de poorten.

16.06 uur: Mijn trein, een ICE, vertrekt vanuit Spandau. Vier minuten te laat, waar is nou die Duitse pünktlichkeit!

16.54 uur: De trein passeert het stadion, dat langs het spoor ligt. Het lijkt heel lang te duren voor die vervolgens het station binnenrijdt. Dat hele stuk moet ik straks teruglopen.

16.56 uur: Wolfsburg Hauptbahnhof. 150 kilometer binnen het uur! Shit, alle lockers zitten vol. “Dat komt door een voetbalwedstrijd”, vertellen politieagenten me. Nee, echt? Dan maar met backpack naar het stadion.

17.07 uur: Via de brug kom ik aan de overkant van de rivier. Onder me rijdt een Volkswagen zijn eerste proefrit. Op een speciaal aangelegd stuk land gaat hij over heuvels, maakt hij scherpe bochten en rijdt hij door mulle zand. De Volkswagen haalt de proef. Voor mij is het duidelijk welk automerk hier vandaan komt, met de immense Volkswagenfabriek op de achtergrond. Maar ik moet door, naar de Volkswagen Arena.

17.16 uur: Zwetend kom ik aan bij het stadion. Met haast, het zonnetje ín en twintig kilo óp je rug, wil dat wel lukken. Gelukkig mag ik mijn backpack aan de balie van het perscentrum afgeven. Ze kijken niet eens raar op.

17.25 uur: Ik vind het plaatsje op de tribune dat voor mij bestemd is. Ik kan nog net meezingen met het clublied. Ik heb het gehaald!

foto spelbeeld Wolfsburg
Op tijd bij VfL Wolfsburg

17.30 uur: De aftrap. Het is de eerste thuiswedstrijd voor Felix Magath sinds hij is teruggekeerd als coach. De fans hebben er het volste vertrouwen in, dat juist hij dit seizoen ervoor kan zorgen dat de Wölfen niet degraderen. Een mogelijk volgend kampioenschap komt daarna wel weer.

Meer lezen over mijn trip? Op Staantribune blik ik nog de hele maand ‘real time’ terug op mijn reis. Maar natuurlijk kan ik hier niet al mijn verhalen kwijt. Wil je alles lezen? Over een oud-militair die ik bij Hertha BSC ontmoet, over karma om te vroeg bij wedstrijden weg te gaan en over mijn eerste nachttrein? Dan kan je (alleen deze maand) mijn boek 31Matches digitaal aanschaffen. Vraag het aan door dit formulier in te vullen: https://forms.gle/ue6A6FEgG4NDRG259

Dag 1: Engeland U17 – Spain U17
Dag 2: Bangor
Dag 3: West Ham United – Manchester United