Tijdens de Hongerwinter, zeventig jaar geleden, probeerden Rotterdammers op ‘creatieve’ manieren aan brandstof te komen. Ze zochten in de buitenlucht naar hout om de kachel te stoken. Ook Het Kasteel van Sparta kreeg te maken met houtrovers.

img811 kopie.epsOok de hoofdtribune viel ten prooi aan lieden die alles wegnamen wat maar brandbaar was.

Het aantal bewakers werd daarom in december 1944 verhoogd. Toen een van hen in januari 1945 enkele houtdieven betrapte, moest hij dit bekopen met enige rake klappen en schoppen. Het viel niet mee om Sparta’s onderkomen te bewaken tegen Rotterdammers die wilden overleven. In februari 1945 was weinig meer over van de omheining. In de loop van die maand gingen ook de clubhuisjes bij de tennisbanen, de tennisbanen zelf, alle bomen op het terrein en een kleedkamer eraan. Door de inzet van de speciale bewakers en de eigen leden én door de ingangen naar het hoofdveld te versperren, werd voorkomen dat Sparta’s volledige accommodatie in de Rotterdamse kachels werd opgestookt.

soccerfanshop.nl

img811 kopie.epsHet Kasteel was in 1943 een uitdeelpost van voedsel.

‘Duwen jongens’
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ‘gewoon’ gevoetbald. Dat leidde soms, weet Spartaan Pim Maas, tot bijzondere, maar levensreddende taferelen. Zijn vader Leo, die in 1918 werd geboren, stond als toeschouwer bij verschillende Rotterdamse clubs langs de lijn. In al die jaren als supporter van het Rotterdamse voetbal maakte hij veel mee. Toch had hij altijd één favoriet verhaal, herinnert zoon Pim zich. img811 kopie.epsOp 16 april 1944 bezocht Leo de wedstrijd HVV – Neptunus, een beslissingswedstrijd die op Het Kasteel werd gespeeld. Toen hij bij het stadion aankwam, stond er voor de ingang van de tribune al een flinke rij. “Om alles in goede banen te leiden, was hier een soort lange kooi gemaakt. Iedereen diende hier achteraan aan te sluiten,” weet Pim Maas nog. “Dat was voor de Duitsers dus een uitgelezen kans om papieren te controleren en eventueel mensen op te pakken die in Duitsland moesten werken.”

Maar daar hadden de Rotterdamse fans weinig trek in. “Toen de toeschouwers in de rij in de gaten kregen dat hun papieren werden gecontroleerd, ontstond er verzet. ‘Duwen jongens!’ werd geroepen.” En aldus geschiedde. De voetbalfans in de rij duwden de personen voor zich in de rij en tegen de hekken om hen heen. Er ontstond commotie. Door supporters geplande commotie, welteverstaan. “Met vereende krachten werd tegen de hekken geduwd, die daarna omvielen. Veel mensen, waaronder veel onderduikers, wisten zo aan een arrestatie te ontkomen.”

1-4-1943 Centrale keuken in Sparta's kasteelLange rijen wachtenden verzamelen zich in 1943 voor Het Kasteel, dat dienst deed als centrale keuken.

Na de oorlog werd Leo Maas een trouw supporter van RFC. Ook bezocht hij soms nog wedstrijden van Sparta en Feyenoord. Hij overleed in 2005, maar op de Denis Neville-tribune prijken zijn naam en die van zijn vrouw nog altijd op een steen. ‘Leo en Miep ’18’ zijn er dus elke twee weken nog een klein beetje bij.

Meer bijzondere anekdotes van en over supporters van Sparta zijn te lezen in ‘En jaren nog hierna… 125 jaar Sparta-fans’, een prachtig vormgegeven boek van bijna driehonderd pagina’s met mooie verhalen en foto’s over de geschiedenis van de oudste supportersgroep van Nederland.