Zaterdagavond, sporthal De Vlinder in Ter Aar, nabij Alphen aan den Rijn. Een paar honderd fans van het levenslied zijn hiernaartoe gekomen om te genieten van het Hollandse Sterren Gala met optredens van onder meer Sieneke, Koos Alberts, Jacques Herb, Marianne Weber, De Deurzakkers en Frank (zonder Mirella). Trotse organisator en artiest Marco de Hollander prijkt prominent op een enorm billboard bij de ingang van de sporthal. Dit moet overduidelijk zijn feest worden met “een groot scala aan zitplaatsen en een mooie dansvloer. De laatste kaarten zijn te koop bij Disco Henkie.”

Buiten is het herfstachtig. Een glimmende Jaguar draait het parkeerterrein op vlak voor de hal. In de auto zit ex-profvoetballer John de Bever. Zijn ogen gaan langs het billboard. In het rijtje afgebeelde artiesten staat hij derde van onderen, net boven het accordeon-duo De Zusjes van Wanrooy. Sieneke staat bovenaan, haar foto is het grootst. Rokende fans begroeten De Bever uitgelaten als hij de auto uitstapt. “Johnny!” roepen ze. “Succes, hè!” De Bever lacht zijn tanden bloot en steekt een duim op.

soccerfanshop.nl

staantribune_john_de_bever_03

De Brabander is vroeg in de avond geboekt voor een optreden van een half uur. Daarna zijn er nog twee optredens gepland in Den Bosch en in Helmond. Niet helemaal toevallig dat John in die plaatsen vanavond op de bühne staat. In Brabant is de charmezanger het meest populair. “Boven de Moerdijk is het allemaal wat minder”, zegt zijn manager met de bijnaam ‘Speer’, die voor de gelegenheid met De Bever is meegekomen. Direct na de optredens gaat Speer met zijn protegé naar Schiphol. Bestemming is Turkije, voor een televisiespecial van Hart voor Muziek, dat uitgezonden wordt door Omroep Brabant. “Goed voor de exposure”, aldus manager Speer, die gepokt en gemazeld is in de Nederlandstalige muziekbusiness.

staantribune_john_de_bever_05

Ook De Bevers levenspartner en persoonlijk boeker Kees is meegereisd naar Ter Aar. Achterin de hal kijkt hij met professioneel oog naar het licht, de aankleding en het podium. “Dat ziet er goed uit hier. We zijn wel slechter gewend”, zegt Kees, die twintig jaar jonger is dan John. Ze leerden elkaar kennen in het vak, waarna de vonk oversloeg. Sinds 2009 zijn ze getrouwd. Tot nu toe is John de Bever de enige (voormalig) profvoetballer die ‘officieel’ uit de kast is gekomen. Hij heeft er nooit moeite mee gehad. “Ik was nooit een huppeltrutje, dat scheelt”, zegt De Bever. “Maar medespelers hadden echt wel door dat ik homo was. Het viel natuurlijk wel op dat ik op clubfeesten met een man aankwam. Voetballers onder elkaar maken daar geen enkel probleem van.”

Ik was nooit een huppeltrutje

Zingen is naast voetbal altijd Johns grote passie geweest. Als puber werd hij ontdekt door Pierre Kartner tijdens een optreden op de Vierdaagse van Nijmegen. Als vijftienjarige jochie had kleine Johnny zijn eerste (bescheiden) hitnotering in de tipparade. In 2006 koos hij, na het voetbal, voor een fulltime carrière als zanger. Op dit moment behoort De Bever in de pikorde van de Nederlandstalige artiesten nog niet bij de absolute top. Een duet met Marianne Weber moet daar verandering in brengen. “Onze stemmen kleuren goed bij elkaar”, zegt John in de geïmproviseerde artiestenruimte, licht nerveus nippend aan een kopje koffie. Manager Speer knikt instemmend. “Dat duet met Marianne moet Johns doorbraak worden naar het grote publiek. Hij is er klaar voor.” De Bever glimt: “Ik ben bloedfanatiek, wil altijd winnen. Met spellekes aan de keukentafel, op televisie als deelnemer bij Fort Boyard, met voetbal en ook met zingen. Maar een competitie voor de beste zanger bestaat nu eenmaal niet.”staantribune_john_de_bever_02

Ooit was De Bever een begenadigd zaalvoetballer. In 1997 werd hij verkozen tot beste speler van de wereld tijdens het WK Zaalvoetbal in Brazilië. Hij zat in een team met de Haagse zaalvirtuozen Edwin Grünholz en Joop Ludwig. “Wij waren de sterren, de rest van het team speelde in dienst van ons”, zegt John met een glinstering in zijn ogen. Daarna had hij zijn eigen zaalvoetbalteam, genaamd ‘De Bever Boys’. “Scoren was mijn kracht. Bal aannemen, draaien en vuren maar. Panna’s, daar deed ik niet aan. Ik genoot van het publiek. Mensen entertainen is wat ik nog steeds het liefste doe.” Eén keer in de week toont hij zijn balkunsten nog in de zaal. Zaalvoetbal is en blijft zijn favoriete spelletje.

Lees de hele reportage met John de Bever van redacteur Erik van Wijk (foto’s: Willem de Kam) in het 0-nummer van Staantribune (pagina 72-75).