In stadion am Bad in het Duitse Markranstädt staat vanmiddag om 14.05 uur het beladen duel tussen het tweede elftal van RasenBallsport Leipzig en Lokomotive Leipzig op het programma. Tegenover het kapitaalkrachtige RB worstelt Lok Leipzig zich langzaam omhoog. Zonder het grote geld, alles gebaseerd op Tradition. Een mooie manier, maar een haast onmogelijke route. In Staantribune #7 staat een uitgebreide reportage over de Oost-Duitse strijd tussen traditie en toekomst, waarbij zowel RB als Lokomotive uitgebreid aan bod komen. “Concurrentie? We hebben te weinig gemeen om rivalen te zijn.”

In de hoofden van de supporters is Lokomotive nog steeds de grote club van toen, de grootste van de stad. De Traditionsverein die het in 1987 Ajax moeilijk maakte in de finale van de Europa Cup voor Bekerwinnaars. Dit alles was voor de val van de Muur. En nog belangrijker: voor de oprichting van RB Leipzig.

soccerfanshop.nl

Deze geschiedenis wil Lokomotive gebruiken als sleutel voor de toekomst. Alleen lijkt het alsof de club in het verleden is blijven hangen. Lokomotive speelt zijn thuiswedstrijden in het Bruno-Plache-Stadion. Je komt aanrijden op een grindpad en je waant je dertig jaar terug in de tijd. Het is rauw, het is puur.

Lok3
Iedereen die hier werkt is al jaren verbonden met de club. De trainer en de keeperstrainer zijn spelers uit het glorieuze verleden. Het bestuur bestaat voornamelijk uit fans, die voor niets of een habbekrats werken. Vorig seizoen kwam Lokomotive uit op het vijfde niveau. Dankzij het kampioenschap spelen ze dit seizoen op het vierde podium van Duitsland.

Wij zijn Lok: het ruwe, kleine broertje

Alexander Voigt is een van de mannen die naast zijn normale baan in het bestuur van Lokomotive zit. “Ik was erbij als klein jochie in het Zentralstadion”, verwijst hij naar de halve finale van 1987 tegen Bordeaux. “Ik huilde in het stadion tranen van geluk.” Er passeert een jongetje hand in hand met zijn vader. Hij draagt een geel-blauwe sjaal en een shirt van Lokomotive. “Jonge mensen komen hier alleen nog als ze worden meegenomen of als ze zich niet thuis voelen bij RB. Bij Lokomotive kom je voor Fußball Pur. Bij ons heb je bier uit een beker en een bockworst in een bakje. We willen mensen die emotie tonen: het échte voetbal. Wij zijn Lok: het ruwe, kleine broertje.”

“Kijk, deze trappen zijn Lok”, wijst hij naar de schots en scheve treden die leiden naar de staantribune. “Het heeft een bepaalde charme om hier te zijn: kijk alleen al naar onze houten hoofdtribune. Er mag niet worden gerookt, want dan krijgen we dezelfde taferelen als in Bradford.” De tribune van Lokomotive werd in 1922 gebouwd en is daarmee de oudste houten tribune in Europa waarvoor nog wordt gevoetbald. “Weet je, veel mensen denken nog dat we hetzelfde zijn als in 1987”, vervolgt Voigt “Dat zijn we niet. De derde liga is uiteindelijk ons doel. Bundesliga is in de huidige toestand niet mogelijk, qua infrastructuur niet en ook qua stadion niet. Hoe hoger je komt, hoe strenger de regels vanuit de DFB worden. Maar we willen gewoon Lok blijven. We willen een goed alternatief zijn voor RB.”
Lok2
De 26-jarige Lok-ultra Arthur verspilt geen energie aan RB. “Ik denk weleens: waarom bij ons? Waarom in onze stad? Ik ben nu zover dat ik alles rond RB negeer. Ik schakel het compleet uit. Ik kijk niet naar de stand in die competitie, ik kijk niet wat voor spelers ze halen. Wat hebben ze gisteren überhaupt gespeeld? Ik kan ze niet tegenhouden, dus dit is de beste optie voor mij. Het is ook geen concurrentie, we hebben te weinig gemeen om rivalen te zijn.”

Lees de hele reportage van Dave Aalbers in Leipzig in Staantribune #7, na te bestellen in de webshop.mockup_COVER_nr07Verder in Staantribune #7  onder meer: herinneringen aan De Meer, Café De Vrolijkheid, het ‘tweede huis’ van veel supporters van PEC Zwolle, schrijver Herman Brusselmans – ooit bestempeld als “de toekomst van het Belgische voetbal” – en een achtergrondverhaal over The Old Firm tussen Celtic en Glasgow Rangers.