China. Het land van het midden. Het land met meer dan een miljard inwoners. Het land met de Muur. Het land met de ongelofelijke groeicijfers de afgelopen decennia. Het land met de onmogelijke taal. Het land met de oneindige historie. En sinds een aantal jaren ook het land van het voetbal. Want voetbal is hot in het ‘Wilde Oosten’. In het land waar er dagelijks een miljonair bijkomt, gaan er tegenwoordig miljoenen om in het voetbal. Zo werd in het seizoen 2015-2016 zo’n 450 miljoen dollar uitgegeven aan transfers. Een record, met een stijging van 170% ten opzichte van het voorgaande seizoen.

Vijftigpuntenplan
De hysterie in het Chinese voetbal begon met het publiceren van het vijftigpuntenplan van president Xi JinPing. In maart 2014 presenteerde de president het plan om van China een voetbalgrootmacht te maken. Deze klus zou in 2050 geklaard moeten zijn. Zo zullen er voor 2025 zo’n 50.000 voetbalscholen worden gebouwd door heel China, gaat het land zich kandidaat stellen om het WK 2026 te organiseren en zal voetbal een plaats krijgen in het schoolcurriculum van ieder Chinees kind. Wat de daadwerkelijke motivatie achter het vijftigpuntenplan van de president is, zal nog moeten blijken, maar dat ernaar gehandeld wordt, mag duidelijk zijn. Een enorm project, dat ik van dichtbij mag meemaken.

soccerfanshop.nl

René Meulensteen
Na het afronden van mijn studie Rechten besloot ik eind 2014 een reis door de Verenigde Staten te gaan maken. Na een trip van bijna vier maanden, keerde ik in de zomer van 2015 terug in Amsterdam. Al snel kreeg ik een tijdelijke baan aangeboden bij Randstad. Tijdens de zomer ontving ik van dat bedrijf een e-mail met daarin een vacature om als voetbaltrainer in China aan de slag te gaan. Het bedrijf HPSS zou in samenwerking met René Meulensteen in China voetbalscholen gaan oprichten en was daarvoor op zoek naar vijftig enthousiaste voetbaltrainers. Ik heb op redelijk niveau gevoetbald (derde divisie landelijk) en ben helemaal voetbalgek, dus dat leek mij wel wat.
Naast het oprichten van voetbalscholen, zou er training worden gegeven op publieke scholen in verschillende steden verdeeld over heel China. Hiervoor had de Chinese overheid geld beschikbaar gesteld. En hoewel ik niet over veel trainerservaring beschikte, werd er gelukkig al vóór de selectierondes verteld dat er gezocht werd naar een mix van voetbaltrainers (met UEFA-diploma’s) en voetbalavonturiers (met geringe trainerservaring) met andere kwaliteiten (universitaire opleiding en/of buitenlandervaring en/of leidinggevende kwaliteiten).

Na enkele selectierondes en een intensieve meerdaagse René Meulensteen-cursus kreeg ik begin september te horen dat ik naar China zou gaan. Op 30 november 2015 vloog ik van Amsterdam richting Changchun, een stad met meer dan vier miljoen inwoners in Noordoost-China. De plaatselijke voetbalclub heet Changchun Yatai FC en was in 2007 de kampioen van China. De Nederlandse voetbaltrainer Arie Schans heeft een verleden bij deze club.

Unieke ervaring
Vlak na aankomst in Changchun bleek er een aantal zaken anders geregeld te zijn dan van te voren werd geschetst. Ook heerste er veel onrust binnen het bedrijf. De communicatie naar de werknemers toe was niet goed en gemaakte afspraken werden niet nagekomen. Desalniettemin was het werken als voetbaltrainer op een school in China een unieke ervaring. Ik gaf dagelijks training aan het schoolvoetbalteam en gaf daarbij vier dagen in de week korte voetbaltrainingen aan een groot gedeelte van de rest van de leerlingen. Zoals ik al schreef, zijn sinds kort vrijwel alle kinderen in China verplicht om tijdens de gymles te voetballen.
Door de extreme kou in Changchun – in de winter kan het er 25 tot 30 graden vriezen – ging ik een maand na mijn aankomst in Changchun op trainingskamp in Beihai. Beihai is een toeristische badplaats in het zuiden van China, waar gedurende de wintermaanden veel voetbalteams uit het noorden neerstrijken voor hun trainingskamp ter voorbereiding op het nieuwe seizoen. Na een maand vol trainingen, toernooien en etentjes, stond het Chinees nieuwjaar voor de deur. Ik kreeg te horen dat ik bijna vier weken vakantie zou hebben in verband met het Chinese Nieuwjaar en de kou in Changchun. Ik greep deze mogelijkheid aan om met de trein van het zuiden terug naar het noorden te reizen en ondertussen verschillende steden te bezoeken. Zo bracht deze reis mij in tal van steden: Nanning, Guilin, Guangzhou, Shenzhen, Hangzhou, Shanghai, Xi’an, Taishan, Jinan, Shenyang, Harbin, om uiteindelijk weer terug te keren in Changchun.

Terug in Changchun bleek de onrust bij HPSS te zijn toegenomen en besloot ik om voor de school te gaan werken zonder tussenkomst van HPSS. Ondanks de gunstige werktijden en de ontspannen werksfeer, kreeg ik al snel behoefte aan meer uitdaging. Tijdens mijn bezoek aan Shenzhen had ik een diner bijgewoond, waarbij Piet van der Pol (voormalig algemeen directeur van ADO Den Haag en Telstar) aanwezig was.

Tijdens dit diner vertelde Van der Pol mij dat hij bezig was een professionele voetbalclub op te richten in Qingdao, een grote havenstad, eveneens in Noordoost-China, met meer dan zeven miljoen inwoners. Het is wereldwijd bekend vanwege het biermerk Tsingtao dat er vandaan komt. Na volgens goed Chinees gebruik naamkaartjes te hebben uitgewisseld, spraken we af contact te houden.

Qingdao Red Lions FC
Eind maart vroeg Van der Pol mij of ik zin had om langs te komen in Qingdao. De voetbalclub was inmiddels officieel opgericht en ze zouden een oefenwedstrijd spelen. Naast Van der Pol werkt er ook een aantal andere bekenden uit de voetballerij voor de club, zoals hoofdtrainer Jan Poortvliet (negentien interlands, waaronder de WK-finale van 1978), spelverdeler Kwame Quansah (oud-speler van onder meer Ajax en Heracles) en de Zweedse spits David Lofquist (oud-speler van onder meer Parma en Malmö). Na een weekendje Qingdao vroeg Van der Pol of ik mee zou willen helpen met het opbouwen van de voetbalclub Qingdao Red Lions Football Club. Naast assistent-trainer van het eerste elftal zou ik verantwoordelijk worden voor de Youth Academy. Ik zou per 1 juni 2016 in dienst kunnen treden. Ik besloot deze mogelijkheid met beide handen aan te grijpen.


Dit was een lange korte introductie van mezelf en hoe ik bij de Qingdao Red Lions Football Club terecht ben gekomen. Komende tijd ga ik jullie door middel van deze maandelijkse column op de hoogte houden van de ontwikkelingen rondom de Qingdao Red Lions. Daarnaast zal ik verder uitweiden over het Chinese voetbal en de Chinese voetbalcultuur.

Zai jian (Tot ziens),

Roel Cramer