Buenos Aires, maandagochtend 11.00 uur: mijn telefoon piept. Een sms’je van Martin: “Venís al fútbol?” (“Kom je voetballen?”) is zoals altijd de tekst. Die avond begroet ik mijn negen Argentijnse voetbalvrienden in Club EROS. Eén kus op de wang is het Argentijnse gebruik. Een wang, soms verscholen onder een grijze baard, want mijn teamgenoten zijn tussen de 30 en 55 jaar oud. Daar is op maandagavond weinig van te merken: als kleine jongetjes die net hun rugtas in de hoek hebben gegooid en het pleintje op zijn gerend om de rest van de dag te gaan ballen, staan de mannen te trappelen. Oude jongensdromen om ooit in het eerste elftal van River Plate, San Lorenzo of Racing Club te spelen, komen spontaan weer tot leven. De ‘maandagvoetbalavond’ in de hal van Club EROS begon 24 jaar geleden als training voor de wedstrijd op het veld van zaterdagochtend. Na een paar jaar vervloog de hoop op een profcarrière. De jongens begonnen met hun studie en de zaterdagochtendwedstrijd verviel. Maar de maandagavond staat voor altijd in de agenda geblokt.
Club-Eros--4649

EROS is een oude buurtvereniging, opgericht in 1941 en vernoemd naar de Griekse god van de liefde. Het gebouw heeft een stenen vloer. De tegels zijn zwart en wit, als een schaakbord. Het voetbalveldje is niet het enige dat EROS te bieden heeft. Bij binnenkomst wordt in een zijstuk van de hal tangoles gegeven. Mannen en vrouwen, vaak van middelbare leeftijd, oefenen hier de pasjes van de sensuele dans, terwijl de klanken van de tangomuziek door het hele gebouw schallen.

soccerfanshop.nl

Club-Eros--4539Naast voetbal en tango zit er nóg een nationale passie verscholen onder het dak van EROS: vlees. Aan de andere kant van het voetbalveldje ligt de kantine. Hier krijg je geen broodje kroket, maar grote, sappige Argentijnse biefstuk.

Het samenstellen van de teams is iedere week weer een lastig proces. De beste speler is Rubén. Hij speelde vroeger in de jeugd van Velez Sarsfield en was daar nog ploeggenoot van Diego Simeone, de aanvoerder in 1998 tegen Nederland. Ook Nicolás is een uitstekende voetballer. Samen proberen ze twee uitgebalanceerde teams samen te stellen. Mannen met mooie namen als Luciano, Gonzalo, en Sergio (bijnaam ‘el pájaro’, de vogel – waarom, weet niemand) worden zorgvuldig verdeeld tussen Rubén en Nicolás.

Club-Eros--4674Romo, 79 jaar oud, staat als trouwe supporter langs de kant. Tot voor kort speelde hij mee. “Mijn rug is wel weer aardig hersteld”, zegt hij, “maar ik heb last van mijn ogen, heb moeite om diepte te zien.” Het kan zomaar zijn dat hij volgende keer weer zijn voetbalschoenen aantrekt, want het doet hem zichtbaar pijn om ons vanavond als kleine kinderen zo blij achter de bal aan te zien hollen, terwijl hij met een sigaret in de hand langs de lijn zit.

Club-Eros--4521
Ik sta voor altijd bij Romo in het krijt, want hij heeft voor mij het blauw-witte shirtje van EROS geregeld. Dat is eigenlijk alleen verkrijgbaar voor de kinderen die spelen bij het voetbalschooltje van de club, maar Romo heeft hun trainer een keer aan zijn mouw getrokken en een shirtje in mijn maat kunnen regelen. Dankzij hem speel ik nu dus iedere maandag met het logo van de club op mijn borst. Na een halfuurtje verdwijnt de oud-secretaris van EROS in het restaurant, waar hij met enkele andere stamgasten onder het genot van een biefstuk en een biertje de maandagavondwedstrijd Estudiantes (in 1970 nog tegenstander van Feyenoord om de wereldbeker) tegen Lanús op tv bekijkt.

Club-Eros--4845

Lees het hele verhaal over Argentijnse voetbalcultuur van Sander Weeda, met schitterende foto’s van Bas Voorwinde, in het eerste nummer van Staantribune, te bestellen via de webshop.

Club-Eros--4932