Terug in de tijd. In 2003 werd ik lid van Soccerquest, het voetbalforum van VI. Op dat forum kwam ik meerdere liefhebbers van Engels voetbal tegen. Een van deze mensen, ‘TeeZee’, richtte vervolgens een eigen forum op dat puur was gericht op Engels voetbal: Phoenix92. Na een paar weken besloten de forumleden een gezamenlijke trip te maken, ergens in maart of april. Vervelend voor mij, want ik zou vanaf februari een paar maanden in Zuid-Afrika zitten voor mijn studie. Daarop besloten TeeZee en ik al eerder te gaan. We gingen naar Portsmouth, mijn eerste vinck in Engeland. Van de gezamenlijke Phoenixtrip kwam niets terecht, want zo gaat dat op internet. Uiteindelijk haken veel mensen toch af. Toch deden we een nieuwe poging het seizoen erop. Door een artikel in VI over Barnet en het geweldige stadion Underhill, werd besloten dat het een thuiswedstrijd van deze Londense Conference-club zou worden. Op 9 oktober tegen Dagenham & Redbridge, tijdens een interlandweekend, wat als voordeel had dat geen enkel forumlid een wedstrijd van zijn favoriete Nederlandse club hoefde te missen. Omdat Engeland ’s middags om drie uur speelde, werd deze pot verschoven naar half een.

Barnet 5
Dat tijdstip bleek ideaal voor een goedkope dagtrip met Easyjet naar Luton. Vanaf Schiphol vlogen we voor 33 euro op en naar Engeland.  Een mooie prijs. Het enthousiasme over deze trip was niet zo groot op Phoenix92. Veel mensen kenden elkaar nog niet en dan is het toch altijd wat eng. Uiteindelijk wilden Dokkie en SuperJohn toch wel mee. Vier man, een goed aantal. Ondanks dat we elkaar niet goed kenden, weet je dat het toch altijd wel soepel loopt. Je hebt immers Engels voetbal als gemene deler. Vanaf Luton waren we in no time in Barnet. Fratton Park was voor mij een grote verrassing, maar Underhill kende ik al van het artikel in de VI. Het deed me veel om daar rond te lopen. Ik herkende de tribunes uit het artikel en dat was geweldig. Dat ik zélf in Barnet stond, was bijna niet te geloven.

soccerfanshop.nl

Barnet 6
Buiten kwamen we ene John Adkins tegen, een man met een fetisj voor Noord-Duitse clubs. Hij had een winkelwagentje met sjaals van HSV, Werder Bremen, St. Pauli en Hansa Rostock. Aardige man en een paar jaar later werd hij verantwoordelijk voor de opvang van buitenlandse fans bij Barnet. We kozen destijds voor de North-West Terrace, een onoverdekte staantribune. Als je het doet, moet je het goed doen en niet lafjes op de hoofdtribune gaan zitten. De wedstrijd zelf was genieten. Barnet speelde Dagenham echt he-le-maal van de mat. Bij The Daggers speelde die dag ene Craig Mackail-Smith mee en die lag de hele tijd op de grond. Kon er niets van, maar Brighton kocht hem in 2011 voor meer dan drie miljoen en nu is hij Schots international. Het kan verkeren, want toen was het helemaal niks wat hij liet zien. Zoals heel Dagenham trouwens. Al na zes minuten stond het 2-0 voor Barnet en uiteindelijk werd het 5-0.

Barnet 28
Er kwam om precies te zijn 1.894 man op de wedstrijd af (ik baalde dat er niet twee meer waren, want 1896 is het oprichtingsjaar van mijn club Willem II) en Barnet zou aan het eind van het seizoen de titel pakken. Een van de mooiste momenten van de dag vond ik toen een kat bij de 2-0 even een kijkje kwam nemen, daarna opeens verdween en in de tweede helft weer tevoorschijn kwam toen het 3-0 werd. Wát een gloryhunter.

Na de wedstrijd gingen we in het supportershome van Barnet naar Engeland v Wales kijken. Ik had genoten van Underhill met al die oude tribunes, het aflopende veld en het kneuterige rondom de club. Na die pot sloot ik Barnet in mijn hart. Ik heb de club vaak tijdens uitwedstrijden gezien. Op Underhill kwam ik na 2004 nog twee keer. Een keer tijdens de traditionele oefenwedstrijd tegen Arsenal, waar toenmalig supertalent Vincent van den Berg meespeelde, en in 2010 tegen Rochdale, toen ze op het punt van degraderen stonden. Barnet won, bleef erin en er was een pitch invasion. Ook in 2011 en 2012 bleef Barnet er iedere keer nét in door winst op de laatste speeldag.

Barnet3 27
In 2013 werd duidelijk dat Barnet na 106 jaar afscheid zou nemen van Underhill. De gemeente Barnet, dat onderdeel is van Londen, is door-en-door ‘Tory’-gebied en die houden niet van voetbal, maar van croquet en cricket. De club verliet Barnet om in Harrow te gaan spelen op trainingscomplex The Hive. Door mijn band met Barnet en Underhill wilde ik dit jaar eigenlijk nog een wedstrijd meepakken daar, bij voorkeur een avondwedstrijd, want die heb ik daar nog niet meegemaakt. Helaas kwam het allemaal net niet goed uit. De allerlaatste pot op Underhill leek me ook wel wat, maar juist op die dag was het Willem II v Roda en ik vreesde dat die wedstrijd nog van belang zou zijn. Helaas verliep het seizoen voor Willem II nogal slecht en met uitwedstrijden tegen Vitesse en Ajax nog op het programma, leek Roda-thuis een wedstrijd om des keizers baard. Met een beetje ongemakkelijk gevoel bestelde ik daarom toch maar kaarten voor Barnet v Wycombe, de allerlaatste thuiswedstrijd van Barnet op Underhill.

Barnet4 1
Precies 3.115 dagen later stonden we weer op de North-West Terrace. Het mooie was dat Dokkie en SuperJohn er ook weer bij waren. De vierde man was dit keer 1904 in plaats van TeeZee. Ik had speciaal kaarten voor deze tribune gekocht, om de cirkel rond te krijgen. Destijds was Barnet het echte begin van mijn Engelandvaarderij. Na Barnet v Dagenham gingen we maandelijks naar de overkant met hetzelfde groepje en soms een nieuweling. Nu Underhill zou verdwijnen, konden we niet anders dan hier gaan staan. Dat de zon scheen, maakte het helemaal af. Buiten zag ik John Adkins, zonder Noord-Duitse sjaals maar tegenwoordig gezegend met een flinke baard, die gelukkig nog leefde. Ik zag James Down, cultheld der culthelden, en Sinclair, een opvallende supporter met punkkapsel. Er hing een heel relaxed sfeertje rondom het stadion. Er was een barbecue, veel entertainment en er werden T-shirts verkocht met de boodschap ‘Back 2 Barnet’,  want de meeste fans willen helemaal niet naar Harrow en zouden graag een stadion vinden in hun eigen borough (wijk). Dat is ook het plan van de club.

Barnet4 17
SuperJohn en 1904 gingen al vroeg naar binnen, maar Dokkie en ik liepen nog een extra rondje. Nog één keer de sfeer rondom Underhill helemaal opsnuiven, want hierna zou het nooit meer kunnen. Daarna was het tijd om naar binnen te gaan. SuperJohn had ondertussen al dezelfde foto van zichzelf laten maken als acht jaar geleden en zo deed iedereen een beetje zijn weemoedige dingetje. Dokkie en ik zijn randfiguren uit Brabantse volkswijken, maar zelfs ons deed het wel wat. Juist omdat het op dezelfde plek was als toen. We zijn allemaal wat grijzer, dikker (behalve SuperJohn, die was juist veel dunner geworden) en ouder geworden. Op het moment dat we in 2004 hier stonden, hadden we met z’n vieren bij elkaar een wedstrijd of 25 in Engeland gezien. Nu stond er voor minstens vijfhonderd wedstrijden aan ervaring op de tribune. De tijd is hard gegaan en wat hebben we veel meegemaakt in die tijd, sprak opa.

Barnet4 30
Wie dat ook zal hebben gedacht, is Edgar Davids. Die was speler-coach van Barnet die dag. In 2004 zat hij nog bij Inter. Op dat moment had hij al bij Ajax, AC Milan, Juve en Barcelona gespeeld. Hij had titels en bekers gewonnen en hét Davids-moment blijft voor mij die goal die hij scoorde tegen Joegoslavië op het WK 1998. Dat was sowieso een mooi toernooi. Drie keer sprong ik een gat in de lucht tijdens dat WK: bij de goal van Bergkamp in de kwartfinale, bij die van Kluivert in de halve finale en die van Davids. Ik ben altijd wel fan van hem geweest. Een speler met gif die gewoon ontzettend goed kon voetballen. Erg jammer dat hij in Nederland beschadigd is geraakt tijdens de bloederige revolutie van Cruijff. Dat hij in oktober ineens weer ging spelen, tekent dat Davids een grote liefhebber is. Bij de Barnet-fans kan hij niet kapot, want toen hij kwam hadden The Bees drie puntjes uit twaalf wedstrijden, maar voorafgaand aan de pot tegen Wycombe doet Barnet nog steeds mee. Ook liet hij 36 fans oppikken door de spelersbus, toen hij zag dat de supportersbus was gestrand.

Barnet4 37
Zijn heldenstatus was na die pot tegen Wycombe niet minder geworden. Barnet was veel en veel sterker met Davids, op z’n veertigste, in een glansrol, maar de bal wilde er maar niet in. Bal op paal, mooie reddingen van de keeper van Wycombe en domme missers. Bijna had uitgerekend Davids de 1-0 gemaakt, maar zijn mooie actie trof geen doel. In League Two werken spelers zich vaak helemaal kapot, maar geen speler werkte deze middag harder dan Davids. Pure passie op voetbalschoenen. Om me heen hadden de Barnet-fans veel rouwmomenten. Stiekem baalde ik ook wel. Ik heb niet echt een favoriete club in Engeland, maar Barnet was wel een club waar ik een heel grote zwak voor had. Ik was erg mee aan het leven met The Bees en stond uitgebreid mee te gloryhunten toen Jake Hyde in de 81ste minuut de 1-0 maakte. Ik leek wel die kat tegen Dagenham & Redbridge.

Barnet 20
Daarna zag je de ervaring bij Davids. Wycombe wilde niet verliezen en begon de wedstrijd in handen te nemen. Het signaal voor Edje om op de grond te gaan liggen. Hij had ‘kramp’. De hele schwung was weer uit de wedstrijd. Vijf minuten voor tijd wisselde hij zichzelf voor een fittere speler. Davids had zichzelf helemaal leeg gespeeld en die wissel haalde ook weer de snelheid uit het spel. Om me heen waren de mensen zich aan het klaarmaken voor een feestje, maar die rare Flanagan van Barnet maakte een totaal overbodige overtreding in het strafschopgebied. Penalty Wycombe. Naast me stond een meisje met tranen in haar ogen. Gingen ze het toch weer weggeven. Toen was het tijd voor held nummer twee: Graham Stack. Stack is vooral bekend als de keeper van Beveren die hooligans van Antwerp neersloeg toen ze het veld opliepen. Stack is een mafkees, maar stopte wél de penalty. Een mannetje kon zijn emoties niet meer de baas en liep het veld op om Stack te omhelzen. Daarna liep hij terug de tribune op en niemand deed iets. Zo hoort het ook, voetbal is emotie.

Barnet4 50
De stadionspeaker dacht daar anders over. Zeker tien keer riep hij voor en tijdens de wedstrijd op om vooral niet op het veld te komen na de wedstrijd. Dat was volgens hem een crimineel feit en zou bestraft worden. Het leek wel of het hem dun door de broek liep bij de gedacht aan een pitch invasion. Toen de scheidsrechter affloot, bleken zijn woorden zinloos, want natuurlijk ging iedereen het veld op. Laatste keer op Underhill en winnen, waardoor Barnet nog steeds kans maakt op handhaving. Het was crimineel geweest als de Barnet-fans géén pitch invasion hadden gedaan. Op onze tribune bleef iedereen netjes staan. Het was eigenlijk vrij gênant dat wij ongeveer de eersten waren die ‘on the pitch’ gingen, maar ik doe het graag. Net als destijds bij de laatste wedstrijd van Coventry City op Highfield Road, nam ik ook nu een plukje gras mee. Ik móest iets hebben van Underhill als souvenir. Na een minuutje of tien werd het veld rustig leeggemaakt voor een ereronde van de spelers met Davids voorop.

Barnet4 58
Daarna was het toch echt klaar. Nog één keer keek ik om. Underhill zal ik nooit meer zien, want er zullen wel flats worden neergezet. Daarna was het weer richting Tilburg. Het was een echte ‘trip down memory lane’ geweest. Alles klopte. De late 1-0, de gestopte penalty, Davids die de beste van het veld was, de pitch invasion, het stukje gras en Underhill als decor. Het stadion gaat binnenkort wel plat, maar het zal voor mij altijd bijzonder blijven. Barnet zou overigens een week later alsnog degraderen en niet veel later stapte Davids op. Sinds vorig seizoen is Barnet weer terug in League Two. Gek genoeg doet de club mij weinig meer. Mijn sympathie voor Barnet had vooral met Underhill te maken. Het nieuwe stadion The Hive heb ik een keer gezien, toen ik in de metro naar Wembley zat. Het is een afschuwelijk gedrocht en ik denk niet dat ik daar ooit ga komen. Gelukkig heb ik nog mijn herinneringen aan Underhill, de leuke wedstrijden die ik daar zag en ik heb nog altijd dat plukje gras.

Barnet4 70