“We hate the fucking Rangers!” klinkt uit honderden kelen op Griffin Park. De supporters van Brentford kijken er ernstig bij. Het is niet de eerste keer deze week, dat Jeroen en ik merken dat QPR een van de meest gehate clubs uit Londen is.

Twee dagen eerder pakten wij de metro richting White City Station, om vanaf daar richting Loftus Road te lopen. Het is druk in dit gebied van Londen. Studenten lopen gehaast richting college, journalisten haasten zich naar de BBC Headquarters en dames op hoge hakken lopen bellend over straat. Te midden van deze chaos wandelen twee toeristen uit het noorden van Nederland, rustig stroomopwaarts. Het is kwart voor tien en een heerlijk lentezonnetje doet de straten van Londen verwarmen. Wat heb je om kwart voor tien nou in hemelsnaam te zoeken bij QPR? We vragen het ons zelf ook af, aangezien we toch puur op de gok richting White City zijn gereisd.

soccerfanshop.nl

Terwijl we steeds iets dichter bij Loftus Road komen, neemt de drukte zienderogen af. Geen studenten, journalisten en druk bellende dames op hoge hakjes meer. Nee, Pakistaanse taxichauffeurs en vrouwen met hoofddoeken beginnen steeds meer de boventoon in het straatbeeld te voeren. Een multiculturele wijk, stellen Jeroen en ik vast, maar tenminste niet zo’n gribuswijk als Tottenham. In de omgeving van Loftus Road staan appartementen die er toch iets leefbaarder uit zien en om elke hoek is wel een speelveldje. Voor Jeroen en mij is het belangrijk om de omgeving van voetbalclubs te zien, zodat je een goed beeld krijgt van de mensen die in deze wijken wonen. Daarnaast krijg je zo een completer beeld van Londen dan de gemiddelde toerist, die zich vooral staat te vergapen aan de Big Ben en Buckingham Palace.

QPR 1
Na een korte wandeling staan we voor Loftus Road. Het is maar goed dat de stadionlichten boven het gebouw uitsteken, anders had dit net zo goed een verouderd kantorencomplex kunnen zijn. De hoeken van dit stadion zijn volledig dichtgemaakt, waardoor je vanaf de buitenkant alleen maar beton kunt zien. Gelukkig prijken het logo van de club en de schitterende naam groot op de gevel. Queens Park Rangers. Over de club kun je veel zeggen, maar de West-Londenaren hebben by far de mooiste clubnaam van de stad. Het is vrij rustig rondom het stadion en het straatbeeld laat eigenlijk weinig van QPR zien. Nergens zie je de kleuren van de club prijken voor ramen of op muren.

We weten eigenlijk weinig van deze club, maar ons is verteld dat het een toch vrij kille en harde vereniging is. Dit beeld wordt direct bevestigd als wij ons melden bij de receptie van het stadion. Het is een kleine ruimte, met een strak decor. Achter het bureau zitten een getinte man en een aantrekkelijke vrouw van in de dertig ons verveeld aan te kijken. Als we vragen of er een mogelijkheid is om het stadion van binnen te bekijken, verwijzen ze ons door naar de fanshop. Eenmaal daar gearriveerd, worden we weer doorverwezen naar de receptie. Het is ons direct duidelijk, wij komen het stadion niet in vandaag. Dat is wel een aderlating. Loftus Road schijnt namelijk een grappig stadionnetje te zijn. Ik zeg stadionnetje, aangezien er maar negentienduizend toeschouwers in Loftus Road kunnen worden gepropt. Doordat de hoeken rondom dicht zijn gebouwd, heb je bovendien een nogal benauwd gevoel. Sjoerd Mossou zei ooit: “Loftus Road bezoeken is als voetbal kijken in een schoenendoos.” Een gemiste kans dus.

QPR 12
Na nog wat te hebben rondgekeken, besluiten we weer richting het metrostation te lopen. We nemen ons voor om Fulham maar eens te bezoeken, dat is vanaf hier namelijk maar een halfuurtje reizen. Maar eerst maken we een tussenstop bij The Springbok, een pub op een steenworp afstand van het stadion. Het is dé supporterspub van QPR en is alleen toegankelijk voor supporters van die club. De pub is natuurlijk nog gesloten, maar van buitenaf kun je de sfeer al een beetje proeven. Het lijkt me geen pretje om als supporter van bijvoorbeeld Tottenham of Chelsea hier langs te lopen. Supporters van andere Londense clubs zijn hier niet welkom en een deur naar de kelder van de pub geeft zelfs toegang tot een heuse ‘Springbok Members Club’. Wie niet bij dit selecte gezelschap hoort, komt hier onder geen enkele voorwaarde in. Alleen al dit gegeven is tekenend voor de club.

springbok 1
QPR staat namelijk bekend als een club voor supporters die ‘er graag bij horen’. Het is de rebelse tegenhanger van Chelsea en dat dragen ze ook maar wat graag uit. De club kent veel supporters uit de radio- en televisie-contreien. Hierdoor heeft de club een wat hippe uitstraling gekregen, zeker in vergelijking met Brentford en het rustige Fulham. Over rustig gesproken: daar moet QPR niks van weten. De club verhuisde in haar historie al veertien keer en maakt plannen om te vertrekken uit Loftus Road. Daarbij maakte de club niet zo lang geleden een verlies van tweehonderd (!) miljoen euro bekend door louche investeringen en vreemde praktijken. De club wou de afgelopen jaren zó graag tot het vaste meubilair van de Premier League behoren, dat QPR zichzelf haast te gronde richtte. Ondanks grote investeringen en bekende namen (denk aan Rio Ferdinand, Park Ji-Sung en Djibril Cissé) lukte het de club de afgelopen jaren niet om langer dan een seizoen in de Premier League te verblijven.

QPR 6
In 2015 degradeerde de club voor het laatst, maar anders dan de voorgaande seizoenen, lukte het de Rangers niet om dit seizoen direct weer te promoveren. De club eindigde op een roemloze twaalfde plek. Desondanks zullen ze proberen om volgend jaar direct weer te promoveren, waardoor je weer heel wat transferperikelen rondom QPR kunt verwachten. Wie trouwens een goed beeld van de gekte rondom de afgelopen jaren van de Queens Park Rangers wil krijgen, moet eens de documentaire The Four Year Plan bekijken. Het geeft de absolute waanzin rondom deze club goed weer. De supporters van QPR zijn er overigens de dupe van, want zij zien langzaamaan hun club steeds meer veranderen. De gemiddelde QPR- supporter zou er een moord voor doen om eens een rustig seizoen mee te maken, dan maar zonder promotie naar de Premier League.
QPR - Loftus Road 2-2
Jeroen en ik hebben genoeg van de wijk gezien, maar helaas te weinig van het stadion. De drukte rondom deze club en het uitgesproken karakter hebben QPR een onsympathiek karakter gegeven. Ik vraag me af hoelang het zal duren alvorens QPR weer op het hoogste niveau belandt en of ze het daar eindelijk eens langer gaan volhouden dan een seizoen. Maar ik vraag me vooral af of deze ploeg over vijftien jaar nog steeds bestaat. Want de club gaat steeds meer lijken op een tikkende tijdbom, waar investeerders en megalomane bestuurders steeds maar weer tegenaan trappen om te kijken wat deze bom kan incasseren, voordat hij ontploft.

QPR 15

Mathijs Renkema