Een aantal jaren geleden maakte Staantribune-volger Tom van den Berg een reis door Argentinië. Deze reis herbeleefde hij nog eens in onze Argentinië Week. Heb jij ook wedstrijden bezocht in Argentinië of een ander verhaal over Argentijns voetbal, over wedstrijden, spelers, trainers of supporters? Stuur het dan naar info@staantribune.nl. De mooiste verhalen en foto’s plaatsen we op deze website.

Argentinië, het land waar je als voetballiefhebber geweest moet zijn. Zoals het voetbal daar wordt beleefd, is uniek. In 2010 heb ik, samen met mijn beste maat Erik, in een weekend drie wedstrijden bezocht, van Boca Juniors, Independiente en San Lorenzo. We hebben het er nog vaak over. Twijfel jij om naar Argentinië te gaan? Niet doen. Buiten het voetbal is het land ook prachtig.

soccerfanshop.nl

Boca Juniors – Estudiantes (1-1)
In ons hostel werd de mogelijkheid geboden om een wedstrijd van Boca Juniors te bezoeken. De prijs bedroeg ongeveer 250 peso’s (zo’n 50 euro), inclusief het vervoer naar het stadion en weer terug. La Bombonera, het fantastische stadion van Boca Juniors, ligt niet in de meest veilige wijk van Buenos Aires. Daarom raden veel Argentijnen aan om er niet met eigen vervoer heen te gaan. Voor ons was dit juist een reden om wel op die manier naar het stadion te reizen en daar een kaartje te kopen.

Nadat we de taxi waren uitgestapt, kwam meteen een kaartverkoper op ons af. Twee lange Nederlanders vielen blijkbaar op. Hij bood ons twee kaartjes aan en na een korte onderhandeling waren we in het bezit van twee kaartjes voor zeventig peso’s per stuk. Wij waren uiteraard dolblij, dat was veel goedkoper dan de 250 peso’s in het hostel. Bij de ingang lieten we ons kaartje zien, maar na enig overleg vertelden de bewakers dat de kaartjes nep waren. Het bleek toch te mooi om waar te zijn. Klaarblijkelijk was dat de reden waarom de verkoper hard de andere kant op rende nadat hij ons geld had ontvangen. De bewakers lieten duidelijk merken dat dit niet de bedoeling was. We bleven een paar minuten naast de ingang staan om te overleggen. Dit was ons laatste weekend in Buenos Aires en misschien onze enige kans om ooit een wedstrijd van Boca te zien.

Na een minuut of vijf kwamen een van de bewakers weer naar ons toe. Een paar minuten daarvoor had hij ons nog uitgescholden, maar nu kwam hij met een aanbod. “Voor honderd peso’s per persoon kunnen jullie doorlopen zonder kaartje”, fluisterde hij in mijn oor. “Bij de volgende controle in het stadion sein ik mijn collega in en dan kunnen jullie daar ook doorlopen.” Voor ons beiden was duidelijk dat we dit wilden proberen. De kans dat we bij de volgende ingang nog een keer zouden moeten betalen, namen we op de koop toe. Gelukkig bleken zelfs corrupte beveiligers op sommige momenten te vertrouwen. We werden één voor één naar binnen geseind en bij de volgende ingang waren we in het stadion zonder kaartje. Uiteindelijk waren we bijna even veel geld kwijt als via de tour in het hostel. Maar dan hadden we dit mooie avontuur immers niet meegemaakt.

tussenstand

Het scorebord in La Bombonera met de voorsprong voor de thuisploeg.

Het vak waarin we zaten, viel tegen omdat er vooral toeristen zaten. Als liefhebbers hadden we liever bij de lokale supporters gezeten. Bij Boca Juniors is La Doce, de twaalfde man, het vak waarin de sfeer wordt gemaakt. Overigens speelden voor Boca Juniors een aantal bekende Argentijnse spelers mee. Juan Román Riquelme speelde onder meer bij Barcelona en Villareal. Martin Palermo speelde in totaal meer dan tien jaar voor Boca Juniors (193 goals in 318 wedstrijden), maar zijn carrière in Europa was minder geslaagd. Nicolás Gaitán speelt nu onder Diego Simeone voor Atlético Madrid en daarvoor bij Benfica.

Independiente – Racing Club (1-0)
De volgende dag stond de tweede wedstrijd op het programma: Independiente – Racing Club. Vrijwel alle toeristen gaan naar de stadsderby’s tussen Boca Juniors en River Plate. De wedstrijden van Independiente zijn minder bekend. Onder het voetbalpubliek wordt deze wedstrijd ook wel de tweede derby van Buenos Aires genoemd.

Om oplichting te voorkomen, besloten we dit keer de taxichauffeur kaarten te laten halen voor ons. In steenkolen-Spaans legden we hem onze wens uit: “Twee kaarten tussen de fanatieke fans van Independiente.” We betaalden uiteindelijk ongeveer 125 peso’s, waarmee we tevreden waren. Ruim op tijd voor de wedstrijd betraden we het stadion. We hadden voldoende tijd om een shirt van Independiente aan te schaffen. Het is niet het mooiste shirt, maar we waren er heel blij mee. Zuid-Amerikaanse voetbalshirts hebben sowieso een bepaalde magie.

Direct een foto na de aankoop van ons nieuwe Independiente shirt
Onze kaarten waren voor plaatsen in het vak van de harde kern. Vanaf een uur voor de wedstrijd werd het zingen gestart en dat is niet meer gestopt. De aanhangers bleven springen, zingen, schreeuwen en dansen. In Argentinië is het normaal dat een lint over de supporters heen wordt gespannen. Hier kunnen de supporters zich aan vasthouden tijdens het springen. Ook is het een ritueel dat de harde kern, vlak voor de wedstrijd, springend met paraplu’s boven het hoofd de tribune opkomt. Dat wordt ondersteund met het geluid van trommels. De andere supporters houden een plek vrij in het midden van het vak. Een uniek spektakel. De supporters vonden het overigens prachtig om twee lange Nederlanders in het vak te zien en hen pogingen te zien wagen om mee te zingen.

Het niveau van het spel was beter in vergelijking met de wedstrijd van Boca Juniors. Uiteindelijk won de thuisploeg met 1-0. Aan het eind klapten beide supportersgroepen voor elkaar, samen hadden ze de sfeer in het stadion gemaakt.

San Lorenzo – Tigre (1-0)
Op zondag was de laatste wedstrijd van ons voetbalweekend. Met de alcohol van de avonden ervoor nog in het lichaam, gingen we naar San Lorenzo tegen Tigre. Van oudsher is San Lorenzo een grote club, maar op dat moment was het verval al flink ingezet. Niet alleen sportief gezien, maar ook het stadion was in verval. Het was oud en rot, maar voor ons vormde dat geen bezwaar.

Het stadion van San Lorenzo was tijdens de wedstrijd tegen Tigre niet uitverkocht.
Diego Simeone was destijds nog trainer bij San Lorenzo en tijdens deze wedstrijd bleek zijn bezetenheid. Hij schreeuwde en sprong tijdens de hele wedstrijd langs de lijn. Het voetbal was niet om aan te gluren, maar het oude stadion en de sfeer maakten veel goed. De harde kern was aanzienlijk kleiner dan bij Boca Juniors en Independiente, maar niet minder actief. Omdat het stadion bij lange na niet was uitverkocht, konden we vanaf een rustige plek toezien hoe de supporters van San Lorenzo er een groot feest van maakten.