Heb jij, net als Staantribune-volger Tim Fleskens, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Af en toe heb je de behoefte om er even tussenuit te gaan. Even weg van de dagelijkse sleur van het werk en je gezinnetje waar een groot gedeelte, zo niet al je tijd aan wordt gespendeerd; even iets helemaal voor jezelf. Eind maart had ik zo’n weekend.

soccerfanshop.nl

Na wat research te hebben gedaan, viel mijn oog op KFC Uerdingen 05, het vroegere FC Bayer Uerdingen 05, een steady Bundesliga-club in de jaren tachtig en negentig, met uitschieters in 1985 (winnaar van de DFB Pokal) en 1986 (halvefinalist in de Europacup II). Dit seizoen speelden ze in de Oberliga Niederhein, maar zijn met een straatlengte voorsprong kampioen geworden, waardoor ze komend seizoen in de Regionalliga gaan spelen.

Ze voetballen nog steeds in het Grotenburg Stadion, waarin ruim 34.000 toeschouwers kunnen worden ondergebracht. Genoeg ingrediënten om daar eens een kijkje te gaan nemen. Na wat rondvragen was het Bart, een goede vriend van me en fan van ouderwetse Duitse stadions, die mee wilde gaan. Op een zonnige zaterdagmiddag reden we dan ook richting Krefeld, een goed uur rijden vanaf onze thuisbasis in Someren.

Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming viel het ons al gelijk op dat het aardig druk was voor een vijfdeklasser, je kon zien dat de plaatselijke KFC, zeker in deze tijd van opportunisme, nog steeds leefde in de stad. Er stonden flinke rijen voor de ietwat vervallen kassa’s. Na ruim 25 minuten te hebben gewacht, waren wij aan de beurt. We hadden al opgemerkt dat er enkel met cash kon worden betaald, dus dat hadden we al in onze handen. De aftrap zou dan ook in enkele ogenblikken worden verricht.

De Groundhop: KFC Uerdingen 05De Groundhop: KFC Uerdingen 05

We bestelden twee staanplaatsen en alsof het zo moest zijn, had ze nog maar één kaartje liggen in haar tot ticketbox verheven saladebakje. Even ter verduidelijking: het was niet uitverkocht, maar haar bakje was gewoon leeg. Het leek alsof ze daar niet vaak mee te kampen had gehad en ging naarstig op zoek naar hulp. Achter ons begon de rij langzaam te morren en de wedstrijd was inmiddels al begonnen. Ondanks dat hield ze voet bij stuk en dienden we te moeten wachten. Na ruim tien minuten extra te hebben gewacht, mochten we naar binnen. In die tijd leek er al wel iets te zijn gebeurd, we konden echter onze vinger er niet achter krijgen wat het precies geweest zou zijn.

Enfin, na een broodje bratwurst naar binnen te hebben gewerkt (het was inmiddels ook etenstijd) gingen we het stadion in. We stonden onder het sfeervak K, dat volledig uitverkocht leek. Voor een vijfdeklasser zaten er toch ruim 2.000 man op de tribune. Je kreeg al gauw een wij-gevoel en we werden ook meteen beloond met doelpunten.

Nog voor rust werd er tweemaal gescoord door de thuisploeg, voor ons gevoel was het dan ook 2-0. Er was nergens een tussenstand te vinden, dus er was geen reden om aan te nemen dat wij het niet bij het rechte eind hadden. Zo gingen we de rust in.

Naast de sfeer in het stadion viel ons nog meer iets op: Grotifant, de mascotte van de KFC. Ik weet het, ik kom niet in heel veel stadions, dus mijn vergelijk moet je misschien met een korreltje zout nemen, maar dit is verreweg de meest fanatieke mascotte die ik ooit heb gezien. Waar een mascotte normaal gesproken de jeugd vermaakt, zoals gebruikelijk hier in Nederland, en zich bovenal rustig houdt, was deze man in een olifantenpak bloed- en bloedfanatiek. De helft van de tijd had hij zijn olifantenkop afgezet en liep hij ongeduldig langs de lijn. Hij jutte regelmatig het sfeervak op om het team op het veld te ondersteunen.

De Groundhop: KFC Uerdingen 05De Groundhop: KFC Uerdingen 05

In de tweede helft liep hij op een gegeven moment ook het veld op, toen hij het niet eens was met de rode kaart voor een van de smaakmakers aan Krefeldse kant. Hij ging verhaal halen. De passie voor de club droop ervan af. Geweldig om te zien, al heeft het in mijn ogen niet iets met het mascotte zijn te maken. Maar goed, het entertainmentgehalte vergoedde dit ruim.

De wedstrijd liep ten einde en in de blessuretijd leek de tegenstander van deze dag, SSVg Velbert, nog een eretreffer te maken met hun doelpunt. Door het intense gejuich van de bezoekers en de teleurstelling bij ons op de tribune, viel het kwartje: dit was de gelijkmaker in de laatste secondes van de wedstrijd. We hadden een doelpunt van de tegenstander gemist in de tijd dat we moesten wachten op die kaartjes… Wat een anticlimax was dit! We voelden ons bestolen, net als Grotifant en gingen daarom ook met een teleurstelling naar huis.

Toch was dit een fijne voetbaltrip, die we binnenkort zeker weer een keer willen herhalen, al is het alleen voor de mascotte!

Heb jij, net als Staantribune-volger Tim Fleskens, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.