Het is een van de meest beladen duels van Engeland: AFC Wimbledon versus MK Dons. De supporters tegen het geld, protest tegen plastic, zo is de publieke opinie. Nederlander Marten Kats kijkt als fanatieke AFC Wimbledon-supporter al een tijdje uit naar het onderlinge treffen, dat vanavond voor het eerst in de geschiedenis in Kingsmeadow, de thuishaven van Wimbledon, wordt gespeeld.

Even is Marten stil. Hij lijkt te aarzelen. “Natuurlijk: er zal altijd een onderlinge rivaliteit zijn, maar… ik hoop stiekem dat het zal afnemen”, vertelt hij dan. “Dat zij gaan begrijpen dat ze helemaal geen Dons zijn. Dat zij een nieuwe club zijn, die niets te maken heeft met Wimbledon. Zij moeten tot inkeer komen, zodat de blinde haat wat minder wordt.”

Want tussen MK Dons en AFC Wimbledon bestaat inderdaad blinde haat. Het verhaal is bekend en veelbesproken: zo speelde Wimbledon FC in 1999 in de Premier League en zo besloot een consortium drie jaar later te verhuizen naar een modern stadion, zo’n honderd kilometer op. De naam werd aangepast, de clubkleuren, het logo; er was opeens niets meer over van het Wimbledon FC van weleer. De supporters richtten uit protest een nieuwe club op: AFC Wimbledon.

soccerfanshop.nl

Negende niveau
“Mijn eerst bezochte wedstrijd was ook na de afsplitsing, dus toen AFC Wimbledon op het negende niveau speelde, een beetje zoals de vierde klasse in Nederland”, vertelt de inmiddels in Engeland woonachtige Marten. “Als Excelsior-fan zag ik onze spits David Connolly vertrekken naar Wimbledon, dus sindsdien ben ik ze gaan volgen. Op Woudestein kwam ik tijdens Dordrecht ’90 – Excelsior een fan van The Dons tegen, hij nodigde me een keer uit en toen is het balletje gaan rollen. Het was dus het negende niveau, terwijl ze een paar jaar ervoor in de Premier League speelden, en er gewoon 3.500 man zat. Niemand wilde zijn club dood zien gaan, heel indrukwekkend.”

De tweede keer dat Marten naar AFC Wimbledon ging, keken de overige supporters wel vreemd op, maar ontvingen hem hartelijk. “Ik mocht gelijk de voorzitter ontmoeten en kwam ook in het spelershome terecht. En je moet je voorstellen: die spelers waren allemaal amateurs, dus die dachten echt: die man is gek, dat hij zo ver reist om ons te zien voetballen. Ik heb twee jaar een seizoenkaart gehad, maar toen moest ik verhuizen naar Derby, dus dan lukt het niet elke week meer.”

Kingsmeadow, de thuishaven van Wimbledon en Kingstonian FC

Inhaalslag
Want in de afgelopen vijftien jaar heeft AFC Wimbledon een knappe inhaalslag geslagen. Momenteel speelt het in de League One, waar het als middenmoter zelfs drie punten boven MK Dons staat. “We hebben viermaal eerder tegen ze gespeeld”, vervolgt Marten. “Maar dit is de eerste keer dat we ze thuis treffen. En bedenk dat onze faciliteiten destijds in de Conference al beneden niveau waren. Ons stadion kan helemaal geen risicowedstrijd aan, dat zag je ook al bij de wedstrijden tegen toppers als Bolton Wanderers en Sheffield United dit seizoen. Daarom is er een buscombi voor de uitsupporters, iets wat echt uniek is in Engeland, want anders kun je ze niet uit elkaar houden.”

Een onderling duel met MK Dons heeft Marten nog nooit met eigen ogen gezien. “Alle wedstrijden tot nu toe waren uitduels en ik zet beslist geen voet in hun stadion”, verklaart hij. “De supporters onder de 25 jaar hebben dat sentiment wat minder, dus zij zijn die keren er wel naartoe gegaan, maar de mensen die het drama van de verhuizing hebben meegemaakt, voelen de pijn nog echt. En vanavond kan ik er helaas ook niet bij zijn, want ik ben voor mijn werk in Schotland.”

Stadium:mk van MK Dons in Milton Keynes (2011)

De vorige confrontatie, toen in Milton Keynes, werd gewonnen door MK Dons (1-0), een wedstrijd die bol stond van de spanning. Vanavond zal dat niet anders zijn, al is Marten nog optimistisch. “Beide clubs zijn middenmoters, zullen niet degraderen en niet promoveren. Dus puur sportief gezien is er niet zoveel druk. Dat maakt het net wat anders dan normaal, maar toch zal het voetbal door de rivaliteit minder zijn. Alle supporters willen immers dolgraag winnen, maar ergens ben ik ook blij als het hele circus weer over is.”

Foto’s: Stuart Roy Clarke, Homes of Football