In Staantribune #7, hier te bestellen, beschrijft Remco Regterschot de rol van café De Vrolijkheid in de Zwolse voetbalwereld en zijn persoonlijke leven. Eigenaresse Ria Dijk was voor veel voetballers en supporters van PEC een tweede moeder. Eerder dit jaar besloot zij uit het leven te stappen. Hieronder een stuk uit het artikel van Regterschot.

HTC

soccerfanshop.nl

Mijn moeder verbaasde zich ook. Over mijn toenemende agressie en grote mond. Nadat ze haar eigen flat kreeg, stuurde ze me naar een nettere school en minder volkse voetbalclub: de Holtenbroekse Tuinders Combinatie (HTC), hemelsbreed een paar honderd meter verwijderd van de Boys. Als bevlogen, maar technisch beperkte verdediger kwam ik in A1 en op mijn 17de speelde ik zelfs één keer in het eerste. Daarna werd de aandacht verlegd naar meisjes en uitgaan. Niet zelden belandde ik in café De Vrolijkheid waar sinds 1983 de dochter van Daan Dijk de regie had: Ria, een pittige tante met kortgeknipt haar en een rechtvaardige blik.

De jaren tachtig waren ongedwongen en geweldig. PEC Zwolle was – mede dankzij aanvoerder Rinus Israel, manager Henk van Ginkel, trainer Fritz Korbach, sponsor Dr. Schupp, suikeroom Marten Eibrink (die Cees van Kooten, Johnny Rep en Piet Schrijvers haalde) en later trainer Co Adriaanse – uitgegroeid tot een fijne eredivisieclub. Café De Vrolijkheid was uitgegroeid tot een historisch bolwerk voor voetballend Zwolle. De gehaakte tafelkleedjes, de grote bar, het ingelijste museumshirt van PEC, de aanpalende zaaltjes voor bruiloften en partijtjes en het wedstrijdbiljart waarop nooit geel over rood mocht worden gestoten (verkeerde kleurencombinatie) staan in vele geheugens gegrift.

Mijn moeder was inmiddels ook weer een café begonnen, waar ik werkte. Zij en Ria waren twee bekende horecavrouwen in Zwolle en verstonden elkaar blind. Ria kende dus mijn achtergrond. Soms kneep ze in mijn bovenarm waarbij ze me indringend aankeek en vroeg: “Hoe is het op school? Doe je je moeder de groeten?” Van die vragen waardoor je wist hoe laat het was: tijd om naar huis te gaan.