Het was in augustus 1978 toen het Amsterdam zevenhonderdzoveel-toernooi werd gespeeld en ik het shirt voor het eerst zag: donkerrode en groene verticale strepen die werden afgewisseld met smallere witte. Het intrigeerde me meteen en toen ik na afloop een handtekening kreeg van die blonde speler die ik tijdens het WK 1974 nog had zien spelen, was ik verkocht: mijn favoriete Braziliaanse club was Fluminense.

Mooie naam ook.

soccerfanshop.nl

Later dat jaar droeg een klasgenoot tijdens de gymles datzelfde shirt. Zijn vader was in Rio geweest en had het meegebracht. Hij was apetrots, want we droegen toen al zoveel mogelijk shirts van buitenlandse voetbalclubs, maar de meeste kwamen uit West-Duitsland, Frankrijk en vooral Engeland. Dat Braziliaanse shirt was als een tropische vrucht tussen het alledaagse aanbod van de groentekraam op de markt. We mochten er zelfs even aan voelen; dit shirt was namelijk gemaakt voor de Zuid-Amerikaanse hitte en voelde heel anders aan dan de exemplaren van zwaar katoen of plastic polyester die wij gewend waren. Ik was meteen verkocht en wilde er ook eentje, maar dat bleek een onmogelijke missie: bestellen op internet bestond nog niet en ‘even’ heen en weer vliegen was ook geen optie.Fluminense Football Shirt Friday
Een jaar of vijftien later was het echter anders. Een bevriende stewardess vertelde me dat ze die week naar Rio vloog, waarop ik haar vroeg een shirtje mee te nemen. Het liefst een zonder reclame, want ik had een jaar eerder een foto gezien in VI, waar David Endt er eentje droeg met Bata op z’n borst, en dat moest ik niet hebben natuurlijk. Helaas bleek een shirt zonder reclame niet mogelijk, maar had de club inmiddels een nieuwe sponsor en zo had ik een prachtige originele nepper in m’n handen met nummer 10 op de achterkant en Coca Cola op de voorkant. Mijn leven was volmaakt.

Dat shirt droeg ik natuurlijk zo vaak mogelijk en het heeft menig stadion gezien: zelfs bij de Champions League-finale tussen Ajax en Milan in 1995 verkoos ik dit kleinood boven een exemplaar van Ajax. In de bus naar Wenen kreeg ik veel opmerkingen hierover, soms kritisch, soms bewonderend en vaak vragend, want welke club was dat en waarom had ik juist dát shirt aan?Fluminense Football Shirt Friday
Toen ik in juni 1998 in de metro van Parijs zat, op weg naar de WK-wedstrijd tussen Nederland en België, kreeg ik bijna ruzie om het shirt toen een oude vrouw tegenover me in het Portugees tegen me aan begon te brabbelen. Haar dochter, die naast me zat, vertaalde de vraag waarom ik het shirt van Flu droeg, waarop ik zei dat ik dat het mooiste shirt van de wereld vond. Het oude vrouwtje ontplofte bijkans van woede, want die bleek natuurlijk fan van Flamengo te zijn. Gelukkig wist haar dochter de boel te sussen nadat ik haar had verteld dat ik dat shirt óók had meegenomen: “Dat doe ik dinsdag aan, als Brazilië tegen Marokko speelt.”

En zo kan ik nog tientallen anekdotes over mijn Flu-shirt oplepelen. Zoals over Marcio Santos die op het dak van de Ajax-bus zat toen de ploeg richting het Leidseplein reed om het kampioenschap te vieren. Hij zag m’n shirt en sprong bijna van de bus van blijdschap: kampioen geworden in een verre stad en dan ineens een glimp van thuis.Fluminense Football Shirt Friday
Inmiddels heb ik een stuk of wat shirts van Fluminense, maar ook andere Braziliaanse, Engelse, Schotse, Franse, Italiaanse en Nederlandse shirts in de kast. Maar dit Flu-shirt, dat inmiddels tot op de draad is versleten, blijft voor altijd mijn favoriete voetbalkledingstuk.

Misschien moet ik het maar inlijsten, voordat het tot stof is vergaan.

Marcel Stephan
@GogmeUnited