Waar was jij op 10 juni 2007? Het is een vraag die niet relevant is voor de vele voetballiefhebbers op ons continent, maar wel eentje die regelmatig wordt gesteld op de eilandengroep Guadeloupe. De voetbalvertegenwoordigers van de archipel in de Caraïbische Zee zorgden als voetbaldwerg op die datum voor wereldnieuws. De hoofdrolspeler in dat wereldnieuws was Jocelyn Angloma. Hij maakte op die datum een doelpunt, een onwaarschijnlijk mooi doelpunt. Voor zijn Guadeloupe.

Het nietige Guadeloupe speelde op de CONCACAF Gold Cup tegen Canada. Het was voor beide landen de tweede wedstrijd in de groep. Plaats van handeling: Miami. Op het stukje aardbol dat barst van de glitter, glamour en ogenschijnlijke pracht, raakte Angloma vermoedelijk geïnspireerd. Het was de tiende minuut van de wedstrijd. Een diepe pass van een verdediger van Guadeloupe en een uitkomende Canadese keeper schiepen de ideale voorwaarden voor het moment suprême van Angloma. Het oermens sloot vanuit het middenveld aan bij de aanvalslinie en zag een bal uit de lucht op hem afkomen. Hij kende geen twijfel en geen schroom. Zijn dreun van een trap, direct uit de lucht, viel over de teruglopende keeper van Canada in het doel. Een wereldgoal was het gevolg.

soccerfanshop.nl

De goal zou de wereld rond hebben moeten gaan. Zeker als zou worden stilgestaan bij de fase waarin de carrière van Angloma zich op dat moment bevond. Hij was speler van Étoile Morne à l’eau, een club op Guadeloupe die uitkomt in de hoogste voetbalcompetitie. Tevens de club waar hij op dertienjarige leeftijd voor het eerst in competitieverband tegen een bal trapte. Even opmerkelijk was de leeftijd waarop hij het doelpunt scoorde. Angloma was namelijk al 41 jaar. Een leeftijd waarop veel andere voetballers drie spieren zouden verrekken bij het maken van een dergelijke wereldactie.

Jocelyn Angloma viel met het maken van deze goal voor heel even uit de rol die hem tijdens zijn gehele loopbaan was toegedicht. Hij was namelijk het type ‘stille kracht’, en een ijzersterke verdediger. Het label kracht paste in letterlijke zin goed bij hem. Zijn rushes waren, evenals zijn duelkracht, zijn voornaamste wapens. Hij speelde zijn profwedstrijden in Europa voor achtereenvolgens Stade Rennes, Lille, Paris Saint-Germain, Olympique Marseille, Torino, Inter Milan en Valencia. Na zijn vertrek in 2002 bij Valencia bleef het lange tijd stil rondom Angloma. Tot 2007. In dat jaar meldde hij zich eerst bij Étoile Morne à l’eau en later bij de nationale ploeg van Guadeloupe. En zo maakte Angloma, ruim tien jaar na zijn laatste interland voor het nationale team van Frankrijk, zijn debuut voor een tweede nationale ploeg.

Evenals de stille kracht uit de gelijknamige roman van Louis Couperus heeft Jocelyn Angloma veel sterke tegenstanders verslagen. In 1993 won hij de Europa Cup I met Olympique Marseille. In de glorietijd van Valencia maakte hij deel uit van het elftal dat tweemaal achtereen de finale bereikte van de Champions League. Hij nam bij Valencia afscheid met een landstitel, een prijs die 31 jaar lang niet op het palmares van de club prijkte. De vraag blijft wat de fans van Els Tarongesi meer is bijgebleven over Angloma: zijn wereldgoal tegen Canada of een galavoorstelling van zijn Valencia tegen Real Madrid in de halve finale van de Copa del Rey: