2da497e5a97e401134552ae25e3d9052_1285184293

De Turkse titelstrijd is afgelopen weekend beslist. Galatasaray behaalde haar twintigste landstitel. Toen deze reeks begon, had niemand verwacht dat de strijd voor de laatste speelronde zou zijn beslist, laat staan met een puntenverschil van respectievelijk vijf en tien punten met de nummers twee en drie.

Eén traditionele topclub werd nog niet besproken in het drieluik over de ontknoping in Turkije, namelijk Fenerbahçe. Pierre van Hooijdonk speelde twee seizoenen in dienst van Fener en behaalde een gelijk aantal titels. De ex-international kijkt terug op zijn mooiste kampioenschap in Turkije.

soccerfanshop.nl

Het seizoen 2002- 2003 was dramatisch verlopen voor de club uit het Aziatische gedeelte van Istanbul. Een zesde plek was onacceptabel voor de grootmacht uit het Turkse voetbal. Voorzitter Aziz Yildirim begreep dat de ploeg een kwaliteitsinjectie nodig had. Pierre van Hooijdonk had net de UEFA Cup gewonnen met Feyenoord en was nog ver verwijderd van de herfst van carrière. Hij moest de nieuwe ster worden van de Gele Kanaries. Pi-Air wist op dat moment nog niet veel van de Turkse competitie en ging te rade bij een collega-voetballer met een verleden in Turkije. Van Hooijdonk: “Ik informeerde bij John van den Brom die bij Istanbulspor had gespeeld. Hij vertelde dat het technisch niveau hoog was en het tactische wat minder. Verder was hij laaiend enthousiast wat de stad Istanbul betreft. John had in alle opzichten gelijk.”

Pierre Fener1

De competitie begon, ondanks de torenhoge verwachtingen, wat ongelukkig. Fenerbahçe moest het thuis opnemen tegen Istanbulspor, normaal gesproken een te nemen horde voor Fener. Naast Van Hooijdonk maakte ook de keeper zijn debuut, de inmiddels overleden Robert Enke. Hij was niet overtuigend en zijn nieuwe werkgever werd van de mat gespeeld: 0-3. De vingers wezen allemaal in de richting van de Duitse sluitpost. Het zou zijn eerste en laatste wedstrijd zijn. Van Hooijdonk: “Wij waren niet op de hoogte van de mentale problemen bij Robert. Het was de eerste wedstrijd van het seizoen en iedereen dacht dat hij op basis van die ene wedstrijd was weggestuurd, maar het bleek dus achteraf pas dat de speler zelf weg wilde.” Fener herpakte zich na deze blamage en zou met de andere keepers nog maar drie andere wedstrijden verliezen dat seizoen.

Het gaat vaak over de fanatieke Turkse voetbalbeleving. Met NAC, Celtic, Forest, Benfica en Feyenoord had Van Hooijdonk al een mooi rijtje clubs met een trouwe en luidruchtige aanhang op zijn CV staan, maar Fenerbahçe kon zich zeker aansluiten bij dat rijtje. Van Hooijdonk: “Buiten Forest zijn het toevallig allemaal volksclubs. De twee jaar dat ik bij Fener heb gespeeld, heb ik enorm genoten van de passie en toewijding van de fans. Ik had het gevoel een speciale band met ze te hebben. De twee kampioenschappen hielpen daaraan mee.”Fenerbahce fans are seen during a playoff round first leg Europa League soccer match against PAOK at the Toumba stadium in the northern Greek port city of Thessaloniki, Thursday, Aug. 19, 2010. PAOK won 1-0. Nikolas Giakoumidis / The Associated Press

In de zesde speelronde stond de stadsderby Galatasaray-Fenerbahçe op het programma. In de 49e minuut kreeg de spits het nieuwbakken Olympiat Stadion stil met de 1-2. Het Olympiat Stadion is het lelijke eendje onder de Turkse stadions. Het was dan ook verrassend dat het in 2005 de Champions League-finale kreeg toegewezen. Van Hooijdonk zou in zijn twee seizoenen in Turkije de echte thuishaven van Galatasaray niet op het veld meemaken. “Ik vond het jammer dat er een sintelbaan lag in het Olympiat Stadion, zodat je het als speler anders beleeft. Dit werd helemaal goedgemaakt toen ik de derby in Kadikoy speelde. Het lawaai was oorverdovend. In mijn tweede jaar liep ik door een blessure de derby in Ali Sami Yen mis.”

Er doen altijd veel wildwestverhalen de ronde over Turkse voorzitters, die even in de rust komen vertellen hoe het anders moet bijvoorbeeld. Aziz Yildirim is een voorzitter die bekend staat op de huid van de ploeg te zitten. Van Hooijdonk: “Onze voorzitter kwam inderdaad ook regelmatig de kleedkamer in, maar omdat hij geen Engels sprak en ik geen Turks, kreeg ik nooit zo mee wat hij zei. Geloof ook niet dat je er harder van gaat lopen, maar in Turkije is het gebruikelijk dat een voorzitter in de kleedkamer komt. Dat zie je in Nederland nooit.”

Fenerbahçe had in dat seizoen, zeker voor Turkse begrippen, een heel ‘Turkse’ ploeg. “Clubs mochten toen maximaal vijf plus twee buitenlanders hebben in de selectie, vandaar. De Turkse spelers waren technisch heel goed en tactisch minder. Ze verliezen snel de discipline wanneer het resultaat negatief is tijdens de wedstrijd of als het er heet aan toe gaat. Verder zeuren ze nooit over wat ze moeten doen tijdens trainingen en zijn het goede, leuke collega’s.”

Pierre Fener

De Brabander maakte in zijn debuutseizoen maar liefst 25 doelpunten. De éen nog mooier dan de ander. Van Hooijdonk:“De vrije trap uit tegen Dyarbakirspor, waardoor we vlak voor tijd met 1-2 wonnen, vond ik de mooiste.”

De wedstrijd uit tegen Gençlerbirligi is er één die hem altijd bij zal blijven. “Het begon te sneeuwen en op de witte mat stiftte ik ons naar een 0-1 voorsprong. Daarna haalde ik nog twee ballen van de doellijn, waardoor we een hele moeilijke uitwedstrijd in een cruciale fase wisten te winnen.”

Uiteindelijk zou Fenerbahçe de titel in de 32e speelronde binnenslepen. Het was uitgerekend aartsrivaal Galatasaray die haar sportieve plicht deed in en tegen Trabzon, wat het puntenverschil onoverbrugbaar maakte. Pierre was de grote man met 25 doelpunten. In het daaropvolgende seizoen droeg hij het stokje over aan de Braziliaan Alex de Souza, waarmee hij na twee titels de club in veilige handen achterliet.

AEL Limassol's fans cheer for their team before the start of the UEFA Europa League group C football match between AEL Limassol and Fenerbahce at GSP Stadium in the Cypriot capital Nicosia on October 25, 2012. AFP PHOTO / BEHROUZ MEHRI (Photo credit should read BEHROUZ MEHRI/AFP/Getty Images)

Je was erg geliefd in Turkije. Je ziet het redelijk vaak bij succesvolle voetballers in Turkije, supporters worden verliefd op hen en vice versa. Is dat een verklaring voor het lang blijven hangen in Turkije als speler/trainer? En is de waardering voor sterren heel anders dan in Nederland?
“Als je het goed doet, doe je het in Turkije supergoed. Dit zorgt voor een soort van verafgoding. Ikzelf heb daarnaast nooit iets raars gezegd of gedaan over de andere clubs in Istanbul en ik ben, toen ik gestopt was met voetbal, nog vaak teruggekeerd in Turkije, waardoor de mensen in de gaten kregen dat ik het ook enorm naar mijn zin heb gehad.”

De Turkse media staan niet bekend om hun betrouwbaarheid. Alles is voetbal: kranten, televisie, radio. Hoeveel van deze gekte krijg je als speler mee? En hechtte je er enige waarde aan?
“Het was wel even wennen, maar het voordeel was dat ik de kranten niet kon lezen. Toch had ik al snel in de gaten dat het soms vrij ‘normaal’ is dat er een leugentje in staat (knipoogt).”

Later werd je assistent van de Turkse voetbalploeg. Waarom lukte het Guus Hiddink niet in Turkije?
“We zaten in een lastige poule met Duitsland en België en werden daar tweede, wat overigens niet slecht was. Tegen Kroatië kwamen we gewoon tekort. Guus, die van een persoonlijke aanpak van zijn spelers houdt, kreeg dat gevoel er lastig in, mede door de taalbarrière.”

Pierre Turks Elftal1

Hoe zie jij de toekomst van het Turkse voetbal? Op nationale ploegniveau?
“In een voetbalgek land als Turkije, met tachtig miljoen mensen, waar voetbal mateloos populair is, zou je eigenlijk bij elk EK of WK aanwezig moeten zijn. De emotie is de grootste vijand van de Turken. Trainers worden heel snel ontslagen en dus krijg je nooit enige structuur in je club. Op dit moment heeft het Turkse voetbal geen geweldige naam. Dit komt door de omkoopschandalen van de afgelopen jaren, het misdragen van supporters, veel wedstrijden zonder publiek, de aanslag op de spelers van Fenerbahçe, de constante beschuldigen/verwijzingen van supporters, voorzitters, etcetera.

De nationale ploeg beschikt wel over veel talent. Het is jammer dat er weer wat spelers hebben gekozen om voor een ander land uit te komen. De druk op de ploeg is gigantisch, iets wat het voor de Turkse spelers extra moeilijk maakt.”

Pierre Turks Elftal

Volg je het Turkse voetbal nog op de voet?
“Afgelopen seizoen was het wat minder dan voorheen, maar ik heb natuurlijk wel de prestaties van mijn vrienden Kuyt en Sneijder gevolgd.”

 

Tekst: Yordi Yamali

Dit is deel 3 van een serie over de ontknoping in de Turkse competitie. Deel één over Galatasaray is hier terug te lezen. Deel twee over Besiktas is hier terug te lezen.