Heb jij, net als Staantribune-volger Tijmen Beerepoot, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Het duurde drie lange maanden voordat ik weer de oversteek maakte naar het voor mij zo geliefde Engeland. Drie maanden met gebrek aan slaap en eetlust, trillende handjes en andere afkickverschijnselen. Maar nu was het weer zo ver, eindelijk! Dit keer zou ik het pareltje Brunton Park van Carlisle United bezoeken. Tot dusverre was onze relatie visueel geweest, maar nu was het eindelijk tijd voor onze first date.

soccerfanshop.nl

Er leek geen vuiltje aan de lucht, totdat ik vlak voor het slapengaan nog even op mijn telefoon keek. Ik zag dat onze vlucht naar Newcastle upon Tyne was gecanceld. Een benauwd gevoel bekroop mij. Een korte samenvatting: na drie uur telefonisch in de wachtrij te hebben gezeten zonder iemand te spreken, besloten we maar naar Schiphol te reizen. Na vijf uur wachten voor de servicebalie konden we eindelijk vliegen. Van Amsterdam naar Düsseldorf, vandaar naar Manchester, waarna we – na een korte nacht en een twee uur durende treinrit – zouden arriveren op onze eindbestemming: de hoofdstad van Cumbria, Carlisle.

Direct vanuit het station in Carlisle liepen we Warwick Road af en tussen de huizen door doemde de floodlights van Brunton Park al op. Wat was ik blij dat we het hadden gered. Brunton Park ligt midden in een woonwijk, dit facet maakt het bezoek al mooier dan een stadion in de middle of nowhere. Brunton Park is gebouwd in 1909 en ondanks dat het in de loop der jaren werd gemoderniseerd, is dat nog duidelijk te zien. Het stadion heeft zelfs een paar keer onder water gestaan na zware stormen en het overlopen van de nabijgelegen rivieren. Dat de club nog steeds in dit stadion speelt, is des te romantischer. Al zijn ze bij Carlisle United wel bezig met een nieuw stadion.

We namen een kijkje in de fanshop, waar we zagen dat het thuisshirt maar vijftien pond kostte. Wat een verschil als je een shirt wil kopen van pakweg Arsenal of Chelsea. Het personeel van de fanshop was erg vriendelijk, we konden onze bagage daar achterlaten tot na de wedstrijd en onze treintijden na de wedstrijd naar Newcastle werden voor ons opgezocht en opgeschreven. We kregen ook een theemok van Carlisle cadeau van een medewerkster als respect dat we na al die beren op de weg toch waren gekomen. Een erg vriendelijk gebaar.De Groundhop: Carlisle UnitedDe Groundhop: Carlisle United
We maakten een rondje om het stadion en zagen kleine turnstiles waar menig Engelsman met moeite doorheen komt. Muren, houtwerk en deuren die best weleens een beurt met de hogedrukspuit konden gebruiken. Het tegenovergestelde van de moderne stadions die tegenwoordig uit de grond worden gestampt, maar juist die oude ‘meuk’ vind ik zo mooi en typisch Engels. En het geeft mij meer het gevoel van een Engelse matchday.

We streken neer in The Beehive op nog geen honderd meter van het stadion. Vanuit deze pub zagen we de floodlights en een gedeelte van Brunton Park. Opgelucht keken mijn vader en ik elkaar aan. Ondanks de tegenslagen hadden we het gered, waardoor de eerste Fosters dan ook extra goed smaakten. De spanning bij de Carlisle-supporters was voelbaar in de pub. Iedereen had het natuurlijk over de Big Match van vandaag tegen Portsmouth. Carlisle bezette op dat moment nog een derde plaats, een plek die recht gaf op directe promotie naar League One.

Portsmouth had voor de wedstrijd een achterstand van zes punten op Carlisle en bezette de vijfde plaats, met een wedstrijd minder gespeeld. De drie punten waren dan ook noodzakelijk voor Pompey en deze wedstrijd was in het zuiden van Engeland al uitgeroepen tot Match of the Year. Achteraf gezien klopte dat, want inmiddels is Portsmouth gepromoveerd naar League One.De Groundhop: Carlisle United
De pub was een plek waar vrienden, families en geliefden bij elkaar kwamen voor de wekelijkse wedstrijd van hun lokale trots. Na wat gepraat te hebben met verschillende supporters, besloten we de korte weg naar het stadion te maken. We stonden op The Paddock Stand, een onoverdekte terrace op de lange zijde achter de dug-outs. Deze tribune bestaat, naast de staantribune waar wij stonden, ook uit een overdekt zitgedeelte dat achter ons lag. Ik zag mijn vader er verlangend naar kijken, aangezien negentig minuten staan op een onoverdekte terrace en de aanwezige kans op regen in zijn optiek geen fijn vooruitzicht was.

Het mooie aan Brunton Park is dat de vier tribunes totaal verschillend zijn. Iets wat in mijn ogen de charme van een stadion is. Tegenover ons, aan de oostkant, zagen we The Pioneer Stand, de nieuwste stand van Brunton Park, een overdekte zittribune. Het mooie aan deze tribune is dat het niet gelijk ligt aan het veld. Het was namelijk ooit de bedoeling het veld twintig meter te verplaatsten. Met dit in gedachten is de tribune gebouwd, alleen is het veld nooit verplaatst, waardoor de tribune aan de noordzijde tot ver achter de achterlijn reikt. Op deze tribune zaten de 1.200 meegereisde Pompey-fans die voor de wedstrijd al veel kabaal maakten en dit gedurende de hele wedstrijd zouden vasthouden. Maar liefst 1.200 fans hadden de bijna zes uur durende reis van zuidelijk Engeland naar noordelijk Engeland gemaakt – en dat voor een wedstrijd in League Two! Ik kon er niks anders dan bewondering en respect voor hebben.De Groundhop: Carlisle UnitedDe Groundhop: Carlisle United
We raakten aan de praat met een oudere man die naast ons stond, volledig gehuld in Carlisle-kleren. “Carlisle is my life”, was de zin die de man veelvuldig herhaalde. Zenuwachtig hinkte hij van het ene op het andere been; de spanning was voelbaar. Nadat hij ons ook meerdere malen op het hart drukte dat Cruijff de beste voetballer ooit was, begon het duel en was onze nieuwe vriend in totale focus op de wedstrijd.

De eerst helft was redelijk mat. Het leek dat bij beide kampen de zenuwen voor deze Big Match parten speelden, want tot een echte kans kwam het in de eerste helft niet. Carlisle probeerde het wel, maar kwam er niet door bij Portsmouth en eigenlijk was Pompey de betere met een paar halve kansen.

Het thuispubliek was niet tevreden met de inzet van de eigen spelers, maar nog minder met de arbitrage van die dag. Met name de linesman voor The Paddock Stand kreeg wat verbaal geweld naar zijn hoofd geslingerd. “You’re bloody Stevie Wonder”, riep de man voor ons meerdere malen, waarna de beste man zo hoffelijk was hem zijn eigen bril aan te bieden. Helaas ging de grensrechter hier niet op in. De Groundhop: Carlisle United
Zo’n tien minuten na rust kreeg de spits van Carlisle een niet te missen kans, maar hij faalde en niet veel later scoorde Pompey met een heerlijk afstandsschot. Het gejuich van de Pompey-aanhang was oorverdovend. Portsmouth bleef drukken en het was duidelijk dat zij eerder zouden uitlopen dan dat Carlisle zou gelijkmaken. Dit resulteerde dan ook in een 0-2 voor de bezoekers, wederom via een mooi afstandsschot. In blessuretijd maakte Portsmouth zelfs de 0-3. De spelers vierden deze overwinning met de fans nog lang door, ook nadat de wedstrijd was afgelopen, terwijl de Carlisle-supporters moedeloos afdropen.

Na de wedstrijd gingen we terug naar The Beehive om nog wat energie te tanken voor de terugreis naar Newcastle. Dat Carlisle zojuist een belangrijke wedstrijd had verloren, was niet te merken aangezien de pub afgeladen was. Maar zoals de locals in Carlisle ook zeiden: het gaat om de club, maar het is een uitje, gezelligheid met vrienden en/of familie. Het moment in de week dat men elkaar ontmoet. Ze vonden het bewonderenswaardig om ‘dutch people’ in Carlisle aan te treffen en er werden zelfs foto’s van ons gemaakt.De Groundhop: Carlisle United
Ik blijf het mooi vinden hoe deze fans hartstochtelijk over hun club en hun trots praten. Dit soort gesprekken heb ik niet gehad tijdens mijn bezoek aan onder meer Chelsea. En ook dit maakt voor mij de lagere leagues veel aantrekkelijker dan de Premier League. Na een paar rondjes Fosters was het helaas tijd om af te reizen naar Newcastle, vanwaar we de volgende morgen zouden terugvliegen.

Als je niet houdt van clubs waar het alleen maar om commercie draait, maar juist het pure Engelse voetbal wil beleven, moet je zeker een keer een bezoek brengen aan Brunton Park. Een stadion zoals een stadion hoort te zijn, merendeels bestaand uit terraces. De Carlisle-supporter is bovendien heel gastvrij en vriendelijk. En je kunt er bovenal mooie gesprekken mee aanknopen. Deze groundhop was het wachten en omreizen meer dan waard!

Tijmen Beerepoot
Staantribune-volger

Heb jij, net als Staantribune-volger Tijmen Beerepoot, een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.