Een weekendje Bielefeld was voor Staantribune-volger Bert Westerink aanleiding om het stadion van Arminia te bezoeken en eens in de geschiedenis van de club te duiken. Heb jij ook een leuke groundhoptrip gemaakt? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.

Het Nederlandse profvoetbal had in het voorjaar een primeur. Voor het eerst sinds de start in 1954 werd een eredivisieclub gestraft met de intrekking van een licentie. Dat het gepaard ging met een nieuwe licentie en dat deze maatregel uiteindelijk werd herzien door de beroepscommissie van de KNVB, maakte de beslissing niet minder uniek. In de Bundesliga raakten bij het omkopingsschandaal in 1971 twee clubs hun licentie kwijt: Kickers Offenbach en Deutscher Sportclub (DSC) Arminia Bielefeld. De eerste speelt tegenwoordig in de Regionalliga Südwest en moet zich een Insolvenz (faillissement) van het lijf houden. Arminia daarentegen richtte zich op, en weet het beste in zichzelf naar boven te halen. Wir sind Ostwestfalen.

soccerfanshop.nl

Wat was ook alweer loos destijds? Het in het seizoen 2014-2015 uitgebrachte jubileumboek over het 111-jarig bestaan van Arminia gaat er kort en feitelijk op in. Ook de website van de club houdt het kort, maar drukt de ernst van de kwestie uit in het tussenkopje ‘Die bitterste Stunde’. Tot de promotie op 27 juni 1970 speelden ‘De Blauwen’ nimmer op het allerhoogste niveau. Terwijl al in de jaren twintig leidmotief was om “..zich met alle passie weren te midden van het concert der groten en eventuele tekorten op technisch vlak met grotere strijdlust, onverschrokkenheid en ook eine gehörige Portion Verrücktheit te compenseren.”

Achteraf kan men stellen dat ook in dat eerste Bundesliga-seizoen enige waanzin als inspiratiebron moet hebben gediend. De clubsite rept over “een nachtmerrie die de club bijna het bestaan kostte.” Dat balletje ging rollen op 6 juni 1971 en was het gevolg van een bizarre samenloop. Een dag eerder was nog het klassebehoud gevierd na de 0-1 overwinning bij Hertha BSC. Arminia had daar vooraf 250.000 DM voor geboden. Een tegelijk geldende ‘offerte’ van Kickers Offenbach, 10.000 DM per Hertha-speler voor een overwinning, moest Offenbach in de Bundesliga houden. Vanuit Hertha-perspectief was dat de meest voor de hand liggende optie: de optelsom van het Offenbacher handgeld en de reguliere winstpremie, ontliepen het aanbod uit Bielefeld nauwelijks.

Met uitzondering van twee spelers die al geld van Arminia hadden getoucheerd, ging het Hertha-team dan ook voor de winst. Omdat de wedstrijd desondanks werd verloren en Arminia opzet veronderstelde, kwamen de steekpenningen uit Bielefeld. In een koffer. Offenbach degradeerde. Mede omdat de slotwedstrijd tegen 1. FC Köln, ondanks een poging tot omkoping, in een 4-2 nederlaag eindigde.

Offenbach-voorzitter Horst-Gregorio Canellas koos daarop voor de vlucht naar voren. In een Godfather-achtige enscenering onthulde hij dat er in de Bundesliga met geld werd geschoven. Op het partijtje voor zijn vijftigste verjaardag maakte Canellas de visite tot ongewilde toehoorders van door hem op tape opgenomen gesprekken. Daarop vielen ‘aanbiedingen’ te beluisteren van onder meer spelers van de Duitse Nationalmannschaft uit de gelederen van 1. FC Köln en Hertha BSC. Verjaardagsgast en Bundestrainer Helmut Schön zou het feest daarop onthutst hebben verlaten, terwijl de pers eenzelfde spoed aan de dag legde om het nieuws te verspreiden.

img_20160625_153358
Na langjarig onderzoek bleek dat rond de degradatiestrijd met zo’n half miljoen DM was geschoven. Meer dan vijftig profs en twee trainers, ook die van Arminia Bielefeld, werden geschorst. Onder de Arminia-spelers vielen twee schorsingen. Weinig in vergelijking met de dertien van FC Schalke 04, vijftien van Hertha BSC en zestien van Eintracht Braunschweig. Maar de club raakte zijn licentie kwijt en werd aanvankelijk teruggewezen naar de amateurs. Arminia startte nog wel in de Bundesliga, maar in april 1972 volgde als definitieve straf terugplaatsing naar de Regionalliga (vergelijkbaar met de huidige 2. Bundesliga).

In 1978 wist de club voor een seizoen op het hoogste niveau terug te keren. Vanaf 1980 volgden vijf ‘fette’ Bundesliga-jaren op rij. Daarna zakte Arminia sportief en financieel ver weg. Pas in 1995 krabbelden de Bielefelders op en volgde tot 2009 een periode van afwisselend 2. en 1. Bundesliga. Sinds 2011 is dat afwisselend 2. en 3. Bundesliga. Het seizoen 2014-2015 – Auftakt naar het 111e jubileumjaar – werd afgesloten met promotie naar de 2. Liga. Daarover werd het boek ‘Rückkehr mit Leidenschaft’ uitgebracht. De titel verbeeldt de kwaliteit om tegenslagen tegemoet te treden. Arminia heeft dan ook het grootste aantal Bundesliga-promoties op zijn naam. Auf und nieder, immer wieder.

Het motto ‘Stur, Hartnäckig, Kämpferisch’ moet de cultuur van de Ostwestfalen weerspiegelen: koppig, hardnekkig, vechtlustig. De band met de regio wordt zichtbaar in partnerschappen met omringende gemeenten en regionale instellingen. Binding is er ook via de verenigingsstructuur. Het lidmaatschap (48 euro per halfjaar; een gezin met twee kinderen 80 euro; studenten en gehandicapten 24 euro) biedt onder meer stemrecht tijdens de jaarlijkse ledenvergadering.

img_20160625_153532
img_20160625_153524
img_20160625_154507
Omkoping en vergelijkbare uitwassen krijgen meer kans waar slechts enkelen de dienst uit maken. Zo liep het in ons eigen land, bij FC Twente, uit de hand. Een ons-kent-ons-cultuurtje waarin een beperkt waardebesef gedijt. Met de oprichting van ‘Twente, Verenigt’, een ledenorganisatie die invloed uitoefent op het clubbeleid, is de weg naar transparantie ingeslagen. En herstel van binding aan de streek en zijn bewoners. Arminia Bielefeld biedt wat dat aangaat een positief voorbeeld. Ook doordat de cultuur die de club wil belichamen, uitwerking krijgt in een missie en clubwaarden. Met name in de wijze waarop de club talent wil opleiden en met amateurverenigingen samenwerkt.

Zou de afkeer van het schandaal uit 1971 hierin nog steeds weerklinken? Niemand in ‘blauw-wit-zwart’ wil zoiets ooit nog meemaken. ’t Is al wel lang geleden natuurlijk. Ik had zelf net de brugklas op zitten. Aldus mijmerend, dwaal ik door een ‘zomersrustige’ Schüco-Arena. Een maaimachine trekt zorgvuldige strepen over de grasmat. Met een knik naar de in blauwe overall gestoken berijder trek ik de aandacht van een passerende kantoormedewerker.

“Der wichtigste Mann der Club.”
 “Das ist ‘ne Frau!!” roept-ie boven het maaien uit.

Wow… die Arminen. Daar zit leven in!

Bert Westerink
Staantribune-volger

Heb jij ook een leuke groundhoptrip gemaakt?  Of een ander interessant verhaal over een club die je hebt bezocht? Stuur je verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op deze website geplaatst.