Erik Brouwer en Rop Zoutberg brachten in 2003 In den beginne was de bal uit. Als liefhebber van het Argentijnse voetbal vond ik dat een geweldig boek. Ik heb het al minstens drie keer gelezen. Het is nog altijd het beste dat ik las over het Argentijnse voetbal. Nadat Jonathan Wilson in 2015 bekend maakte bezig te zijn met een boek over Argentinië, werd ik heel enthousiast. Wilson is een uitstekend schrijver en woonde een tijdje in het land. Mijn verwachting was dat Angels With Dirty Faces: The Footballing History of Argentina beter zou worden dan het boek van Brouwer en Zoutberg.

Is het beter? Ja en nee. Het boek van Wilson is veel uitgebreider en laat je ook veel van de geschiedenis van Argentinië zien. Ik ben een groot geschiedenisliefhebber, maar ik kan mij voorstellen dat dat niet voor iedereen interessant is. In het eerste deel staan ook veel interviews met vooroorlogse spelers. Erg goed voor een tijdsbeeld, maar soms ook wat veel van hetzelfde. Het tweede deel van het boek swingt meer. Mede doordat ineens ene Diego Armando Maradona op het toneel verschijnt. Leuk in het tweede deel is ook de aandacht voor kleinere clubs als Chacarita Juniors en Ferro Carril Oeste, die onverwacht de titel pakken. Meer van dat soort verhalen had ik niet erg gevonden.

soccerfanshop.nl

Ik ben gek op rare feitjes. Zo staat er een mooi verhaal in over Racing Club. Het was de eerste Argentijnse club die de Intercontinental Cup won door Europa Cup-winnaar Celtic te verslaan. Terwijl de supporters van Racing aan het feesten waren, slopen er fans van aartsrivaal Independiente het stadion van Racing in. Zij begroeven de lijken van zeven zwarte katten in het stadion. Nadien won Racing, op dat moment de absolute topclub van Argentinië, geen prijs meer. Jaren later werd het hele stadion omgeploegd om de kattenlijken te zoeken. Er werden er maar zes gevonden. Pas in 2001, 34 jaar na de laatste prijs voor Racing Club, werden de botten van kat 7 opgegraven. Overbodig om te zeggen dat Racing meteen de titel won. Soms bestaat toeval niet.

In het boek staan meer van dit soort verhalen. Zo hebben de twee grote clubs van Rosario hun bijnamen aan een bepaalde wedstrijd te danken. Er was een vriendschappelijke derby georganiseerd ten behoeve van slachtoffers van lepra. Op het laatste moment weigerde Rosario Central te spelen. Sindsdien is de bijnaam van Newell’s Old Boys Los Leprosos (De Lepralijders) en die van Rosario Central El Canalla (De Schoften). Dat soort dingen vind ik heerlijk om te lezen. Wat het boek mist zijn verhalen over de supporters. Wie aan Argentijns voetbal denkt, ziet meteen die volle staantribunes voor zich. Daarover is bijna niets terug te vinden in het boek. Dat is een beetje een gemiste kans van Wilson. Maar als je gek bent van Argentijns voetbal is Angels with dirty faces echt een aanrader.

Angels With Dirty Faces: The Footballing History of Argentina
Jonathan Wilson
Uitgeverij Orion
ISBN 9781409144434