Tien jaar nadat Marco Boogers (47) begon als technisch directeur bij ‘zijn’ FC Dordrecht, was daar dan eindelijk de voltooiing van een droom: promotie naar de Eredivisie. De energieke Dordtenaar blijft echter nuchter onder dit succes. Met het hart op de tong vertelt hij over de afgelopen tien jaar, die niet altijd even glansrijk waren. “Ik heb wel eens gedacht: bekijk het maar allemaal, ik ga lekker wat anders doen.”

IMG_0301
Het is aan de Krommedijk een komen en gaan van journalisten, supporters, reclame- en scorebordinstallateurs. Het krakkemikkige stadionnetje draagt sinds kort de naam Riwal Hoogwerkers Stadion en biedt plaats aan 4100 toeschouwers. Een aantal dat de afgelopen jaren slechts bij hoge uitzondering naar de Krommedijk kwam, maar de afgelopen maanden is alles veranderd. “Nu hebben we opeens de gunfactor, dat merk ik overal waar ik kom. Mensen uit Dordrecht hebben het weer over ‘ons’ en ‘we’ als ze over FC Dordrecht praten, waar dat voorheen altijd ‘hunnie’ en ‘hullie’ was.”
IMG_0402Die laatste twee woorden komen uit het Dordts, een vreemd taaltje dat Boogers tot in de puntjes beheerst. Boogers is geboren en getogen in de oudste stad van Holland, gelegen tussen Breda en Rotterdam. Hij begon er in 1986 zijn profloopbaan, bij de club die destijds nog DS ’79 werd genoemd. Zeven clubs verder keerde hij in 1999 weer terug naar zijn geboorteplaats. Nadat hij in 2003 een punt achter zijn spelersloopbaan zette, rolde hij direct in de functie van technisch directeur. FC Dordrecht was dat seizoen als laatste geëindigd in de Eerste Divisie en de excentrieke voorzitter Frans Derks hield het voor gezien. De vrolijke positivo Ad Heijsman nam het stokje van hem over. “Op de dag dat ik stopte met voetballen, werd Ad benoemd tot voorzitter. Hij vond dat ik zijn technisch directeur moest worden. ‘Nou, dan doen we dat toch’, dacht ik. Daar heb ik geen seconde over na hoeven denken. Ik wist dat ik het kon.”

soccerfanshop.nl

IMG_0344

Wat volgde waren tien jaren met attractief en verzorgd voetbal, vaak resulterend in eindklasseringen in de subtop van de Eerste Divisie. Geen schande wanneer je bedenkt dat Dordt vrijwel altijd werkte met een van de laagste begrotingen uit het Nederlandse betaald voetbal. “Ad en ik hebben wel eens aan tafel gezeten en elkaar aangekeken met de vraag: waar doen we dit toch allemaal voor? Niet zozeer omdat de publieke belangstelling matig was, maar vooral vanwege de ontbrekende steun vanuit de gemeente en het Dordtse zakenleven. FC Dordrecht is alleen binnen de stadsgrenzen onderwerp van gesprek. In Papendrecht of Sliedrecht geven ze er al geen fluit meer om wat wij hier doen. Dat is wel een groot verschil met veel andere clubs in Nederland, die vaak kunnen bouwen op steun vanuit de hele regio, zowel qua sponsors als supporters.”

IMG_0415Boogers zag in het afgelopen decennium zeker tweehonderd voetballers de revue passeren aan de Krommedijk. Van ervaren persoonlijkheden als Arjan van der Laan en de broertjes De Nooijer tot aan types als Brutil Hosé en Maceo Rigters. “Jongens met een krasje” noemt Boogers ze liever. “Maar wij poetsen ze weer op en dat vertrouwen betaalt zich vaak uit.” Weinig spelers bleven voor lange tijd. Uitblinkers als Cecilio Lopes, Nick van der Velden en Rogier Molhoek waren na een aantal goede wedstrijden vaak alweer verdwenen naar clubs met een groter budget, maar kwamen daar zelden tot volle wasdom. Spelers die minder presteerden, mochten het weer ergens anders proberen. Van lange contracten geen sprake. Maar de ‘simpele’ werkwijze van Boogers en Heijsman begon langzaam z’n vruchten af te werpen. Onder Gert Kruys (2006 tot en met 2010) behalen de Schapenkoppen zelfs twee keer de play-offs om promotie, maar daarin blijken clubs als Roda JC en RKC Waalwijk toch net te sterk.

IMG_0449Dan is daar in 2011 opeens Theo Bos, die na een pijnlijk ontslag bij ‘zijn’ Vitesse en een kortstondig en heftig avontuur bij Polonia Warschau weer aan de slag wil bij een stabiele club. Bij FC Dordrecht kan hij rustig zijn gang gaan zonder gedoe met machtsbeluste clubbestuurders. Bos laat zijn ploeg attractief voetballen en geeft FC Dordrecht het laatste zetje richting de top van de Eerste Divisie. Op 28 februari 2013 komt Bos na een lang gevecht tegen zijn ziekte te overlijden. Zo’n anderhalf jaar later, op 18 mei 2014, volgt onder de teruggekeerde trainer Harry van den Ham uiteindelijk die langverwachte promotie naar Het Beloofde Land, de Eredivisie. “Ontzettend zonde dat Theo die promotie niet heeft mee kunnen maken, want dat is ook echt zijn verdienste. Hij heeft mij in die korte tijd dat ik hem heb leren kennen ontzettend veel geleerd. Over voetbal, maar ook over het leven. Of ik rustiger ben geworden sinds hij er niet meer is? Nee, ik vrees dat niks of niemand mij ooit rustig gaat krijgen”, zegt Boogers met de nodige zelfspot. Een gesprek met Boogers is vaak lastig te sturen en gaat van de hak op de tak, maar het enthousiasme over ‘zijn’ FC Dordrecht komt uit al z’n vezels.

IMG_0423“Het geheim van mijn werkwijze? Die is er niet. Ik heb in mijn carrière bij acht verschillende clubs gespeeld en heb dus overal wel contacten. Clubs zien dat talenten bij ons de kans krijgen om zich te ontwikkelen, waardoor ze graag mee willen werken aan verhuurperiodes. Bij ons krijg je een soort HBO-opleiding tot het echte profvoetbal, zeg ik wel eens. We behandelen iedereen hier met respect en geven spelers het vertrouwen dat ze nodig hebben. Komen ze een keer te laat op de training? Jammer, dan trainen ze maar wat harder. Maar we gaan ze geen boetes opleggen, schei eens uit. Het moet gezellig blijven en dat kan hier. Ik heb in de afgelopen tien jaar nog nooit een interview gelezen met een oud-speler of oud-trainer van ons die het hier niet naar z’n zin heeft gehad. Dat zegt wel wat, gezien het grote aantal mensen met wie ik hier heb samengewerkt. Of een trainer hier volledig z’n eigen gang kan gaan? Ja, natuurlijk, maar hij weet vooraf ook duidelijk hoe deze club in elkaar steekt. Hij verzorgt de trainingen en maakt de opstelling, maar hij is niet de baas van de hele organisatie. Dat denken sommige trainers nog wel eens, die overschatten zichzelf vaak ontzettend. Trainers zijn vaak maar passanten, net als spelers. Daar moet je nooit je filosofie omheen gaan bouwen als club.”

IMG_0283

De td vervolgt: “Ik zit heel kort op de spelersgroep. Bij sommige clubs houden ze één of twee keer per jaar een functioneringsgesprek met hun spelers, netjes op kantoor. Ik lul de hele dag door met die gasten. Langs het trainingsveld, in de kleedkamer, voor de wedstrijd, na de wedstrijd. Daar voel ik me prettig bij en die gasten ook. Wat andere mensen daarvan vinden? Dat interesseert me geen moer. Dat is wel iets wat ik geleerd heb van Theo Bos, om me zo min mogelijk aan te trekken van meninkjes van buitenaf. Dat is allemaal verspilde energie. Ik kan me wel eens druk maken om bepaalde mensen of zaken, maar dat is meestal binnen de kortste keren weer over. Ik zeg wat ik denk en dan is het klaar. Ik speel geen spelletjes, ik heb geen dubbele agenda, ik heb geen journalisten nodig om bepaalde dingen voor elkaar te krijgen. Wat je ziet is wat je krijgt. Als dat je niet bevalt dan is dat jammer voor jou, niet voor mij. Of mijn werkwijze ook bij een andere, grotere club zou werken? Dat denk ik niet. Een paar jaar geleden heeft ADO Den Haag mij wel eens gepolst, maar daar heb ik niet eens bedenktijd voor gevraagd. Ik zit hier goed.”

IMG_0271Boogers kent vrijwel iedere supporter, werknemer en vrijwilliger van FC Dordrecht en maakt wanneer mogelijk met iedereen een praatje. “Vroeger kreeg ik misschien tien berichtjes na een gewonnen wedstrijd, maar de afgelopen maanden kreeg ik soms vier- of vijfhonderd appies (Dordts voor WhatsApp-berichtjes, red.) binnen een uur. Maar ik reageer altijd persoonlijk, op alles en iedereen. Soms pas een week later, maar ik doe het wel. De afgelopen maanden zijn een enorme rollercoaster geweest, maar aan deze club is niks veranderd. Ja, het stadion is flink opgeknapt en er is met Ester Bal een perschef bijgekomen. Dat is verplicht in de Eredivisie. Nou, dan pakken we maar meteen de beste van het land. Ik heb Ester leren kennen via Theo Bos. Een echte pitbull, maar daar houden we wel van hier aan de Krommedijk. Ik kan soms wel wat tegengas gebruiken.”

IMG_0425

Het is duidelijk, Boogers is soms een ongecontroleerde stuiterbal. Hij gaat en staat waar hij zelf wil en laat zich door niemand tegenhouden. “Sommige technisch directeuren hebben ook het idee dat ze de hele dag in het kantoortje moeten zitten. Als ik daar een kwartier zit krijg ik vaak al de kriebels. Wat moet ik daar doen?” Daarnaast runt Boogers samen met zijn vrouw een logistiek bedrijf. “Daar werk ik vaak in de ochtend, van 8 tot 11. Dan ben ik ’s middags op de club en werk ik van 5 tot 8 nog even samen met m’n vrouw.”

IMG_0355

De gehele begroting van FC Dordrecht bedraagt tegenwoordig zo’n 4 miljoen euro. Maar Boogers plukt z’n spelers overal vandaan. Valt er een jongen buiten de boot bij AZ (Joris van Overeem), Boogers raapt ‘m op en laat hem binnen de kortste keren weer genieten van het spelletje. “Daarnaast keren jongens hier graag terug, dat zie ik ook altijd als een mooie waardering voor mijn werk en deze club. Daarom kunnen we dit seizoen bijvoorbeeld weer beschikken over Giovanni Korte van ADO Den Haag, een heerlijk ventje en mooi voetballertje.” Of deze selectie sterk genoeg is om in de Eredivisie te blijven? “We gaan het zien. Als we vijftiende (geen play-offs tegen degradatie, red.) worden, hebben we het geweldig gedaan. Door de promotie is alles hier fantastisch, maar het kan zomaar omslaan. Dat heb ik wel geleerd na dertig jaar in de voetballerij. De ene dag is de andere niet, maar dat maakt het ook zo mooi.”

IMG_0279

Foto’s: Thijs Brouwers