Hij was de enige die de hakbal van Rafael van der Vaart in de Klassieker tegen Feyenoord wist vast te leggen. Hij schoot een foto van de winnende treffer in de WK-finale van 2010. En hij zei ooit in een lift tegen Van Gaal: “Ik mis je, Louis.” Fotograaf Stanley Gontha viert zijn 25-jarig jubileum in de voetballerij met een mooi fotoboek.

Om maar meteen te beginnen met de woorden tegen Van Gaal, het was in de tijd dat de trainer even algemeen directeur was bij Ajax: “Plotseling zei ik iets heel raars, althans het kwam er heel raar uit. Ik mis je, Louis.’ Hij draaide zijn rood aangelopen hoofd naar me om en blafte: ‘Hoe bedoel je?!’ Geschrokken van mijn eigen woorden, herstelde ik mezelf: ‘Ik denk dat jij de enige bent die Ajax op de rails kan krijgen.’ Het leverde de legendarische woorden ‘Dat denk ik ook ja, dat denk ik ook’ op.”

soccerfanshop.nl

foto uit boek

Het is een van de vele anekdotes die Gontha, tevens oprichter van Nederlands grootste sportfotopersbureau Pro Shots, vertelt. Hij is in Nederland inmiddels de fotograaf met de meeste eindtoernooien (EK en WK) op een rij (twaalf). Verder laat Gontha in het boek vooral de foto’s de verhalen vertellen. Het is duidelijk dat de fotograaf een oog heeft voor de actie op het veld. Hij focust zich op portretten van voetballers en beslissende fases in wedstrijden. De fotograaf is trots op zijn visie op het spelletje. Want het gaat niet alleen om een mooie foto, maar ook om wat er op de foto staat. Of zoals hij het zelf zegt: “Voetbalfotografie zonder journalistieke inhoud is volstrekt kansloos.”

Dat zijn de foto’s die we in de krant of op het internet treffen. Daarop wil je het beslissende doelpunt, de rode kaart of de wissel zien. Het gespreksonderwerp van de volgende dag. In een fotoboek waarin je terugblikt op de afgelopen 25 jaar, is dat journalistieke veel minder belangrijk. Dan gaat het puur om de fantastische foto’s. Minder om bijvoorbeeld Ronald de Boer die met Ajax 0-0 gelijk speelt tegen de slagers uit Parma.

De foto’s waar je langer dan een paar seconden naar kunt kijken, zijn minder aanwezig. Het boek begint in mijn ogen meteen met het mooiste plaatje. Gontha zal het waarschijnlijk niet met me eens zijn, hij noemt het een foto gemaakt met ‘inferieur apparatuur’. Voor mij is het een heerlijke foto. Het is Dennis Bergkamp die in een volgepakte Koel scoort. Maar het gaat niet om het doelpunt. Het gaat om het sprongetje van Bergkamp, Pettersson op de achtergrond en vooral de tribunes rondom het veld, die bijna de hele foto in beslag nemen. De foto is helemaal af dankzij de mensen die in het bos stiekem staan te kijken naar de eredivisiewedstrijd in 1991.

25 jaar Voetbalfotografie is een mooie terugblik op een kwart eeuw topvoetbal, gevolgd vanaf de zijlijn. Leuk om door te bladeren en de beslissende momenten van de vaderlandse competitie, EK’s en WK’s nog eens te zien en te beleven. Het stiftje van Bergkamp, de tranen van Seedorf, de rode kaart van Zidane en de wissel van Krul voor Cillessen, Gontha was er allemaal bij. Dankzij zijn verhalen en foto’s geeft hij ons een kijkje achter de schermen in de wereld waarvan we allemaal als klein jochie droomden.

 25jaarvoetalfotografie